Εfkarpon Thanasoulis

Κοινωνικά δίκτυα.
-Φαίνεται ότι χρησιμοποιείτε το Δίκτυό μας για την εκπροσώπηση οργανισμού, επιχείρησης, επωνυμίας ή δημόσιου προσώπου.-
Είναι ακριβώς ό τι είδα προσπαθώντας να κάνω κάτι που μου είχε γίνει πλέον συνήθεια.Ίσως δεν είχα διαβάσει προσεκτικά τους κανόνες αυτού του παιχνιδιού. Αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι που μπαίνουμε σ αυτό το παιχνίδι λειτουργούμε πιο πολύ με την κρίση και δεν διαβάζουμε κανόνες.
Το έγκλημά μου: κοινοποιούσα εκτός των άλλων και διάφορα κείμενα ή φωτογραφίες απο το Blog. Κάτι που το έκαναν οι περισσότεροι. Διαφημιστικό υλικό καταστήματος. Δυστυχώς δεν ξέρω αν ακόμη το κάνουν. Κάτι που γινόταν χρόνια τώρα και ποτέ δεν είδα έστω μια ειδοποίηση. Συνήθως πάντοτε πριν απο μια απόφαση υπάρχει μια έστω ειδοποίηση. Δεν θα είχα κανένα δικαίωμα να μιλήσω αν γινοταν αυτό. Δεν με ενόχλησε αν έχασα ένα μέσον προβολής (όταν σου προσφέρεται κάτι πρέπει να βαδίζεις με τους κανόνες πάντοτε) γιατί δεν ήταν αυτός ο λόγος ύπαρξής μου μέσα σε εκείνη τη μικρή εικονική κοινωνία. Μου άρεσε να εκφράζομαι και να διαβάζω τις σκέψεις κάποιων φίλων ή και μερικές (ελάχιστες) να μιλάω με κάποιους.
Και δυστυχώς χωρίς καμία προειδοποίηση έχασα όλα τα κείμενα που δεν είχα φροντίσει να αποθηκεύσω. Γιατί πλέον προτείνει να ανοιχτεί σελίδα όπου θα είναι ελέυθερες αυτές οι ενέργειες αλλά δεν θα υπάρχει πλέον τίποτε απο το παλιό υλικό.
Και τόσα χρόνια μέσα σε εκείνη την κοινωνία είδα σελίδες που δεν είχαν κανένα λόγο ύπαρξης. Σελίδες υπέρ της κακοποίησης των ζώων απο ανθρώπους χειρότερους απο τα πιο άγρια ζώα. Σκυλάκι να το έχουν φωτογραφία μέσα σε σάντουϊτς, με την υποσημίωση -αυτό τους αξίζει- ή κάτι παρόμοιο και όταν άλλοι χρήστες παραπονέθηκαν τον λόγο ύπαρξης τέτοιων σελίδων και ζήτησαν να κλείσει η σελίδα η απάντηση ήταν Δεν μπορούμε γιατί δεν παραβαίνει τους κανόνες.
Ποτέ δεν αγάπησα κοινωνίες που βασίζονται σε τέτοιους κανόνες.
Και εκτός απο αυτά συμπληρώνοντας τη φόρμα για να μετατραπεί η παλιά μορφή σε σελίδα πλέον δεν το δέχεται ούτε αυτό.
Οι κανόνες…………..

kl

Ο κύκλος

Από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο και απο εκεί στο χειμώνα. Από τις ντομάτες και τα αγγουράκια στα φασολάκια και μετά τα λάχανα και μπρόκολα και κουνουπίδια
IMG_20140921_114139IMG_20140921_114156

IMG_20140921_114213IMG_20140921_114222

IMG_20140921_114229

Συνταγή της Φανής : Σούπα ρεβύθια με ρύζι.

Μαγειρεύω όσπρια με ρύζι.
Από μόνα τους τα όσπρια αποτελούν μία πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης αλλά όχι υψηλής βιολογικής αξίας. Αυτό σημαίνει ότι δεν παρέχουν στον οργανισμό όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, που δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του και χρειάζεται να τα πάρει έτοιμα από την τροφή, σε αντίθεση με την πρωτεΐνη ζωικής προέλευσης η οποία είναι υψηλής βιολογικής αξίας.
Γιατί να τα συνδυάσω;
Τα όσπρια περιέχουν λυσίνη, ένα από τα 9 απαραίτητα αμινοξέα, το οποίο όμως απουσιάζει από το ρύζι. Όταν λοιπόν το ρύζι συνδυάζεται με αυτά, τότε συμπληρώνεται όλο το φάσμα των απαραίτητων αμινοξέων και αυξάνεται η βιολογική αξία της πρωτεΐνης που παίρνουμε από το συγκεκριμένο γεύμα. Αυτό μάλιστα καθιστά το συνδυασμό ισότιμο με ζωική πρωτεΐνη. Επιπλέον το ρύζι είναι σχετικά φτωχό σε λευκίνη και φαινυλαλανίνη (δύο άλλα απαραίτητα αμινοξέα), με αποτέλεσμα ο συνδυασμός με τα όσπρια να το συμπληρώνει.

Υλικά:
1 κιλό ρεβύθια
1 μεγάλο κρεμμύδι
3/4 φλιτζανιού λάδι
1 πράσινη πιπεριά
1 κουταλιά της σούπας σόδα
3 κουταλιές της σούπας ρύζι.
Εκτέλεση:
Μουσκεύουμε από το βράδυ τα ρεβύθια με τη σόδα
Την επόμενη μέρα τα ξεπλένουμε πολύ καλά από τη σόδα και τα βράζουμε.
Πετάμε το πρώτο νερό και τα βάζουμε να βράσουν μαζί με το κρεμμύδι και την πιπεριά.
Λίγο πριν ολοκληρωθεί το βράσιμο βγάζουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά, τα αλέθουμε και τα ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα.
Ρίχνουμε το δυόσμο και λίγο μαϊδανό, το αλάτι, το ρύζι και το λάδι. Μόλις χυλώσει το ρύζι είναι έτοιμα και ρίχνουμε το χυμό λεμονιού.

ρεβ

Καλλιεργώ κεχρί

Προετοιμασία εδάφους
Καλλιέργεια κεχριού.

Λόγω του μικρού μεγέθους των σπόρων του κεχριού, η σποροκλίνη θα πρέπει να είναι επαρκώς λειοτριβημένη. Έτσι η επιφανειακή κατεργασία θα συνίσταται σε περισσότερες επεμβάσεις φρέζας, δισκοφόρων εργαλείων, οδοντωτής σβάρνας ή καλλιεργητή. Γενικά η προετοιμασία του εδάφους είναι ανάλογη με την προετοιμασία εδάφους του αραβοσίτου ή του σόργου, αλλά διαφέρει στην τελική (επιφανειακή) κατεργασία η οποία είναι περισσότερο δραστική.
Σπορά

Ως φυτά των θερμών κλιμάτων τα είδη του κεχριού σπείρονται την άνοιξη ή το καλοκαίρι ως επίσπορα. Οι ανοιξιάτικες σπορές θα πρέπει να καθυστερούν χρονικά κατά 1-2 εβδομάδες συγκριτικά με τη σπορά του αραβοσίτου λόγω των μεγαλύτερων θερμικών απαιτήσεων των σπόρων του κεχριού για βλάστηση. Οι καλοκαιρινές σπορές δε θα πρέπει να καθυστερούν μετά τα μέσα Ιουλίου. Ο μικρός βιολογικός κύκλος των φυτών επιτρέπει και σπορές στο χρονικό διάστημα από μέσα Απριλίου μέχρι μέσα Ιουλίου, επειδή δεν υπάρχει υπό ελληνικές συνθήκες χρονική πίεση για έγκαιρη ολοκλήρωση του βιολογικού κύκλου.

Η σπορά του κεχριού[1] γίνεται με σπαρτικές μηχανές μικρών σιτηρών σε αποστάσεις 15-30cm. Για το μαργαριτώδες κεχρί οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες λόγω της μεγαλύτερης ανάπτυξής του: στις ξηρές περιοχές της Αφρικής κια των Ινδιών οι συνηθισμένες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών είναι 75-100cm. Το βάθος σποράς είναι 1-2cm.
Άρδευση

Τα είδη του κεχριού καλλιεργούνται στις ξηρότερες περιοχές της γης, αφού -λόγω του μικρού τους βιολογικού κύκλου- έχουν μικρές συνολικές απαιτήσεις σε νερό. Επιπλέον, ορισμένα είδη όπως το μαργαριτώδες κεχρί είναι προικισμένα και με χαρακτηριστική αντοχής στην ξηρασία. Εν τούτοις, η επάρκεια εδαφικού νερού σε κρίσιμα στάδια ανάπτυξης βελτιώνει σημαντικά τις τελικές αποδόσεις.

Από πειράματα στο μαργαριτώδες κεχρί προέκυψε ότι έλλειψη νερού στα πρώτα στάδια βλαστητικής ανάπτυξης ελάχιστα επηρεάζει τις τελικές αποδόσεις επειδή καθυστερεί η άνθηση και αυξάνεται η αναλογία των γόνιμων αδελφιών. Έλλειψη νερού κατά τη φάση διαφοροποίησης της ταξιανθίας ασκεί επίσης ελάχιστη επίδραση στις τελικές αποδόσεις, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στα άλλα σιτηρά, επειδή η μειωμένη παραγωγή του κεντρικού στελέχους αντισταθμίζεται από αυξημένη παραγωγή των αδελφιών. Αντίθετα τις περισσότερο αρνητικές είχε η όψιμη έλλειψη νερού, μετά την άνθηση και κατά το γέμισμα των καρπών, αφού οι αποδόσεις μειώνονταν περισσότερο από το μισό συγκριτικά με καλλιέργειες αρδευόμενες τακτικά. Κατά συνέπεια, είναι σημαντική η διασφάλιση επαρκούς νερού με άρδευση κατά τα τελευταία στάδια ανάπτυξης όταν δεν αναμένονται βροχοπτώσεις και το έδαφος είναι ξηρό.

Οι υψηλότερες αποδόσεις για όλα τα εξεταζόμενα είδη επιτυγχάνονται όταν διασφαλίζεται συνολικό ύψος νερού 200-500mm ομοιόμορφα κατανεμημένο στην καλλιεργητική περίοδο.
Λίπανση
Καλλιέργεια κεχριού.

Από μία συγκριτική μελέτη στα πέντε είδη κεχριού, προέκυψε ότι οι απορροφούμενες ποσότητες αζώτου κυμαίνονταν μεταξύ 7,2 (κοινό κεχρί) και 24,3 kg/στρ. (μαργαριτώδες κεχρί).

Στον πιο κάτω πίνακα φαίνεται επίσης η κατανομή του αζώτου μεταξύ βλαστητικών και αναπαραγωγικών οργάνων.
Συνολικές ποσότητες απορροφηθέντος αζώτου (kg/στρ.) σε πέντε είδη κεχριού 13 εβδομάδες μετά τη σπορά
N (Kg/στρ.)
Είδος Βλαστ. όργανα Ταξιανθίες Σύνολο
Κοινό 4,7 2,5 7,2
Ιταλικό 6,4 6,2 12,6
Μαργαριτώδες 16,1 8,2 24,3
Ιαπωνικό 12,1 3,4 15,5
Δακτυλοειδές 22,8 22,8

Τα δεδομένα του πιο πάνω πίνακα για το κοινό κεχρί είναι πολύ μικρότερα από εκείνα που προκύπτουν από μία άλλη εργασία στο Colorado των Η.Π.Α., όπου το συνολικό ποσό αζώτου που συσσωρεύθηκε στα φυτά κατά την ωρίμανση έφθασε τα 32kg/στρ. Τα αντίστοιχα ποσά ήταν για τον φωσφόρο 3kg/στρ., το κάλι 37kg/στρ., το ασβέστιο 5kg/στρ., το μαγνήσιο 8,5kg/στρ., το θείο 4kg/στρ. και τον σίδηρο 0,23kg/στρ. Από τις πορείες συσσώρευσης των τριών κύριων μακροστοιχείων προκύπτει ότι οι υψηλότεροι ρυθμοί απορρόφησης εντοπίζονται μεταξύ άνθησης και φυσιολογικής ωρίμανσης.

Για το άζωτο και το φωσφόρο διαπιστώθηκε ότι υπάρχει σημαντική εσωτερική διακίνηση κυρίως από τα φύλλα προς τις αναπτυσσόμενες καρποταξίες, παράλληλα προς την απορρόφηση από το έδαφος μέσω των ριζών. Για το κάλι μόνο το 25% εντοπίσθηκε στις καρποταξίες (σε αντίθεση με το 73% του αζώτου και το 91% του φωσφόρου), ενώ το μέγιστο ποσοστό βρισκόταν στα στελέχη. Δεν υπήρχε ένδειξη για εσωτερική διακίνηση καλίου προς τις καρποταξίες.

Παρά το γεγονός ότι τα είδη του κεχριού αποδίδουν σε εδάφη χαμηλής γονιμότητας καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο φυτό, η προσθήκη λιπασμάτων αυξάνει σημαντικά τις τελικές αποδόσεις. Εφαρμογή αζωτούχου λιπάσματος σε δόσεις 7,5 και 15kg/στρ. αύξησε σημαντικά (κατά 40-50%) τις αποδόσεις σε βιομάζα ιταλικού και μαργαριτώδους κεχριού συγκριτικά με μη λιπανθέντα αγροτεμάχια στο Tennessee των Η.Π.Α. Ανάλογα αποτελέσματα έχουν αναφερθεί για το μαργαριτώδες κεχρί σε περιοχές της Αφρικής. Εν τούτοις το κεχρί αντιδρά λιγότερο θεαματικά στη λίπανση συγκριτικά με τον αραβόσιτο και το σόργο. Οι συνιστώμενες δόσεις σε εδάφη μέτριας έως χαμηλής γονιμότητας κυμαίνονται μεταξύ 10-15kg/στρ. αζώτου, 3-8kg/στρ. P2O5 και 5-10kg/στρ. K2O. Απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα της λίπανσης είναι η διασφάλιση ικανοποιητικής εδαφικής υγρασίας.
Καταπολέμηση ζιζανίων

Η καταπολέμηση των ζιζανίων σε μια καλλιέργεια κεχριού γίνεται σχεδόν αποκλειστικά με σκαλίσματα στις χώρες της Αφρικής και της Ασίας, όπου συνήθως πλεονάζει εργατικό δυναμικό. Τα σκαλίσματα διευκολύνονται από τις μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών που είναι συνηθισμένες στις περιοχές αυτές.

Έμμεσο τρόπο καταπολέμησης συνιστούν οι πυκνές σπορές οι οποίες άρχισαν να εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια.

Χημική καταπολέμηση των ζιζανίων στο κεχρί εφαρμόζεται περιστασιακά όπου το κόστος εργασίας για σκαλίσματα είναι υψηλό, όπου δεν επαρκούν τα εργατικά χέρια και όπου υπάρχει δυνατότητα αντιμετώπισης του κόστους αγοράς και εφαρμογής ζιζανιοκτόνων. Από τα διάφορα προφυτρωτικά ζιζανιοκτόνα μπορούν να εφαρμοσθούν η Atrazine και τα Metolachlor ή Propachlore. Μεταφυτρωτικά μπορούν να εφαρμοσθούν τα Bentazone, Bromoxynil, Chlopylarid, Fluroxypyr καθώς και το MCPA μετά το στάδιο του αδελφώματος και πριν τη διαφοροποίηση της ταξιανθίας.
Συγκομιδή

Κοινό χαρακτηριστικό όλων σχεδόν των ειδών κεχριού είναι η ανομοιομορφία στην ωρίμανση, τόσο σε επίπεδο καρποταξίας όσο και σε επίπεδο φυτού. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο σε μία καρποταξία, ιδιαίτερα στο κοινό κεχρί να έχουν ωριμάσει πλήρως οι καρποί της κορυφής και να είναι ανώριμοι οι καρποί της βάσης. Η ανομοιομορφία αυτή πολλαπλασιάζεται από τη χρονική διασπορά ωρίμανσης των καρποταξιών στα διάφορα αδέλφια. Αποτέλεσμα αυτού του φαινομένου είναι οι μεγάλες απώλειες καρπών με τίναγμα αν καθυστερήσει, έστω και λίγο, η συγκομιδή. Έτσι, η συγκομιδή γίνεται όταν είναι ώριμο το ανώτερο μισό της καρποταξίας. Στην φάση αυτή, είναι πιθανό τα στελέχη και οι άξονες των καρποταξιών να είναι ακόμη πράσινοι (στο δακτυλοειδές κεχρί μάλιστα υπάρχουν και αρκετά πράσινα φύλλα).

Η ανομοιομορφία ωρίμανσης αποκλείει τον θεραλωνισμό. Συνιστάται επομένως θερισμός των φυτών και φυσική ξήρανσή τους στην επιφάνεια του αγρού ή σε δεμάτια για ορισμένο χρονικό διάστημα. Θα ακολουθήσει ο αλωνισμός είτε με πέρασμα θεραλωνιστικής με ειδικό εξάρτημα συλλογής των κομμένων φυτών είτε με αυτόνομες αλωνιστικές μηχανές. Χειρωνακτική συγκομιδή με διάφορους τρόπους αλωνισμού είναι ακόμα και σήμερα συνηθισμένη σε χώρες της Αφρικής και της Ασίας.

Είναι προφανές ότι οι αποδόσεις σε καρπό κυμαίνονται σε μεγάλο εύρος τιμών ανάλογα με το περιβάλλον και την καλλιεργητική πρακτική (ξηρικές-αρδευόμενες, λιπαινόμενες ή μη καλλιέργειες). Σύμφωνα με διάφορες πηγές, οι αποδόσεις του κοινού κεχριού κυμαίνονται μεταξύ 160-350kg/στρ., του ιαπωνικού μεταξύ 110-290kg/στρ., του ιταλικού μεταξύ 280-600kg/στρ., του μαργαριτώδους μεταξύ 150-450kg/στρ. και του δακτυλοειδούς μεταξύ 140-500kg/στρ.

agr

Σεπτέμβρης-Σύκα

Τι μας προσφέρουν: Τα σύκα που ωριμάζουν τον Αύγουστο είναι τα βασιλικά μαύρα σύκα, τα οποία έχουν πράσινο φλοιό με μοβ ραβδώσεις και κόκκινη γλυκιά σάρκα. Γενικά, ελληνικά σύκα βρίσκουμε συνήθως στην αγορά από τα τέλη Ιουλίου μέχρι και τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για φρούτα εξαιρετικά πλούσια σε ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο, μαγνήσιο και σε βιταμίνες Α, Β και C. Θεωρούνται ιδανικά για την καταπολέμηση της κολίτιδας και της δυσκοιλιότητας, έχουν συνδεθεί με προστασία από τον καρκίνο του παχέος εντέρου και μείωση της χοληστερίνης. Επίσης, λόγω των σακχάρων που περιέχουν είναι πολύ θρεπτικά, αλλά και παχυντικά όταν καταναλώνονται σε μεγάλη ποσότητα.

Τεστ φρεσκάδας: Αν τα σύκα που κόβετε από το δέντρο βγάζουν γάλα, σημαίνει ότι είναι ακόμα άγουρα και είναι προτιμότερο να μην καταναλωθούν.

Στην κουζίνα: Είναι γευστικότατα σκέτα, μπορούν να καταναλωθούν αποξηραμένα, αλλά φτιάχνουν και ωραία μαρμελάδα ή γλυκό του κουταλιού. Ρίξτε τα σε πράσινες σαλάτες για να δώσετε ιδιαίτερη γεύση ή συνδυάστε τα με άλλα υλικά (π.χ. μανιτάρια) στα ζυμαρικά σας.

Στο ψυγείο: Τα σύκα δεν μπορούν να συντηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, γι’ αυτό καλό είναι να τα καταναλώνετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε (ιδανικά μέσα σε 1-2 μέρες).

Tip: Το γάλα που βγάζουν όταν είναι άγουρα θεωρείται ότι συνδέεται με καταπολέμηση της μυρμηγκιάς.

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΣΥΚΟ
H μαρμελάδα σύκο μπορεί να διατηρηθεί για περισσότερο από ένα χρόνο σε κλειστά βάζα στο ντουλάπι, και βέβαια με την προϋπόθεση ότι, εφόσον ανοίξετε κάποιο βάζο, θα πρέπει να το βάλετε στο ψυγείο.
Σκεύη και εργαλεία
•Mία μεγάλη κατσαρόλα
•Aποστειρωμένα βάζα
•Μία κούπα του τσαγιού
•Μία μεγάλη λεκάνη ή μία σουπιέρα

Θα χρειαστέιτε
Yλικά
•1 κιλό ώριμα αυγουστιάτικα σύκα
•600 γρ. ζάχαρη
•1 κούπα νερό
•1 λεμόνι (το χυμό του)
•1 κούπα γλυκόζη
(Για να φτιάξετε περίπου 1½ κιλό μαρμελάδα σύκο)

Tρόπος παρασκευής
•Ξεφλουδίζετε τα σύκα.
•Aναμειγνύετε τη ζάχαρη, τα ξεφλουδισμένα σύκα και το νερό και τα πιέζετε ώστε
να γίνουν ένας ενιαίος πολτός.
•Bάζετε το παραπάνω μείγμα σε μία μεγάλη κατσαρόλα και το βράζετε σε δυνατή φωτιά για περίπου 20 λεπτά, ανακατεύοντας συνέχεια. Mόλις αρχίσει το μείγμα να πήζει, ρίχνετε τη γλυκόζη και το χυμό του λεμονιού.
•Tέλος, βάζετε τη μαρμελάδα όπως είναι ζεστή στα βάζα, τα κλείνετε και τα γυρνάτε ανάποδα για περίπου 5 λεπτά, ώστε να φύγει ο αέρας (πράγμα απαραίτητο, αφού η μαρμελάδα αυτή δεν έχει συντηρητικά), και μετά ξαναγυρνάτε τα βάζα κανονικά.

syka

Όλα όσα θέλουμε να ξέρουμε για το κεχρί

Στην Ελλάδα, οι περισσότεροι το γνωρίζουμε απλά ως “τροφή των πουλιών”.

Στην πραγματικότητα το κεχρί είναι ένα τρόφιμο γεμάτο πολύτιμα συστατικά, το οποίο για αιώνες έθρεψε πολλούς λαούς, σε διάφορες γωνιές του κόσμου.

Το μέγεθός του είναι μικρό και το σχήμα του στρογγυλό. Εμείς γνωρίζουμε τις κίτρινες ποικιλίες του, όμως το κεχρί βγαίνει σε διάφορες ποικιλίες με χρώμα το οποίο παρουσιάζει διαβαθμίσεις από γκριζωπό μέχρι κόκκινο.

Προέλευση – Ιστορία

Το κεχρί θεωρείται ότι προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, ιδιαίτερα από την περιοχή της Αιθιοπίας, όπου και καλλιεργούνταν από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια.

Υπάρχουν αναφορές στη Βίβλο, για τη χρήση του κεχριού σε τύπο άζυμου ψωμιού.

Η καλλιέργεια του κεχριού την προϊστορική εποχή επικρατούσε επίσης, έναντι της αντίστοιχης καλλιέργειας του ρυζιού και στις περιοχές όπου βρίσκονται σήμερα η Ινδία, η Κίνα και η Κορέα.

Η διαδεδομένη καλλιέργειά του στην Ανατολή έχει αποδοθεί στην μεγάλη του αντοχή σε συνθήκες ξηρασίας. Το 5000 π.χ. το κεχρί διέσχισε τη Μαύρη Θάλασσα και από την Ασία πέρασε στην Ευρώπη.

Το κεχρί ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι το καλλιεργούσαν συστηματικά και το χρησιμοποιούσαν κυρίως για την παρασκευή ψωμιού.

Το κεχρί ως παράδοση σε διάφορες φυλές ανά τους αιώνες

Προσπαθώντας να ξεδιπλώσουμε τα αρχαία μυστικά του μικρού αυτού σπόρου, το συναντάμε στην Ινδία με τη μορφή ενός επίπεδου ψωμιού που ονομάζεται “Bajari” ή “Bhakri” ή “Roti”, ανάλογα με την περιοχή.

Στη Ρωσία το κεχρί παραδοσιακά τρώγεται ως χυλός- γλυκός, με την προσθήκη γάλακτος και ζάχαρης ή αλμυρός, σαν συνοδευτικό του βασικού γεύματος.

Στην Κίνα συνηθίζεται η κατανάλωσή του σε συνδυασμό με φασόλια, γλυκοπατάτες ή κολοκύθα. Η προσθήκη του σε σούπες βοηθάει τις μητέρες να δυναμώσουν μετά τον τοκετό και να παράγουν επαρκή ποσότητα γάλακτος για τα μωρά τους.

Στη Γερμανία, τρώγεται βραστό με μέλι και μήλα.

Κεχρί για την παραγωγή αλκοολούχου ποτού

Στην Ταϊβάν, την Ανατολική Αφρική και στο Νεπάλ με αλκοολική ζύμωση του κεχριού εξάγονται τοπικά αλκοολούχα ποτά.
Στα βαλκάνια, στις περιοχές της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας, από το κεχρί παράγεται ένα ποτό που ονομάζεται “boza”.

Για χορτοφάγους, αθλητές και άτομα με αλλεργία στη γλουτένη

Το κεχρί είναι μία από τις αγαπημένες τροφές των χορτοφάγων, γιατί με τις φυτικές του ίνες δημιουργεί αίσθημα πληρότητας στο στομάχι, ενώ ταυτόχρονα εφοδιάζει τον οργανισμό με καλής ποιότητας πρωτεΐνη.

Λόγω του μαγνησίου που περιέχει, το κεχρί είναι κατάλληλο για αθλητές που προπονούνται εντατικά. Ποδηλάτες και δρομείς μεγάλων αποστάσεων, οι οποίοι συχνά αντιμετωπίζουν κράμπες στα πόδια, μπορούν να ωφεληθούν από την κατανάλωσή του.

Το κεχρί δεν περιέχει γλουτένη, έτσι μπορεί να αντικαταστήσει το σιτάρι στο διαιτολόγιο ατόμων, τα οποία πάσχουν από κοιλιοκάκη ή άλλης μορφής αλλεργία στο σιτάρι.

Διατροφική αξία

Το κεχρί είναι μία καλή πηγή φυτικής πρωτεΐνης. Είναι επίσης πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ιδιαίτερα νιασίνη, φολικό οξύ και Β6. Σημαντική είναι η περιεκτικότητά του σε σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο, μαγνήσιο, κάλιο, χαλκό και ψευδάργυρο.

Οφέλη στην υγεία

◙ Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το κεχρί είναι πλούσιο σε μαγνήσιο, ένα στοιχείο που προστατεύει την καρδιά μειώνοντας τον κίνδυνο για καρδιακή προσβολή.

Έρευνες έχουν δείξει ακόμα, ότι το μαγνήσιο ρίχνει την υψηλή πίεση του αίματος, ελαττώνει τη συχνότητα των κρίσεων ημικρανίας και βοηθά τους ασθενείς που πάσχουν από άσθμα.

◙ Οι λιγνάνες, που περιέχονται σε αφθονία στο κεχρί, μετατρέπονται από τα ωφέλιμα βακτήρια του εντέρου σε ουσίες που επίσης δρουν προστατευτικά για την καρδιά και παράλληλα μειώνουν την πιθανότητα εμφάνισης διάφορων ορμονοεξαρτώμενων τύπων καρκίνου, ιδιαίτερα του μαστού.

◙ Ένα ακόμη δυνατό σημείο του κεχριού είναι η μεγάλη περιεκτικότητά του σε φώσφορο, ένα ανόργανο στοιχείο που εκτελεί πληθώρα λειτουργιών στον οργανισμό.

Μεταξύ άλλων, ο φώσφορος είναι δομικό στοιχείο των οστών και των δοντιών, είναι συστατικό του ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη) της ενεργειακής δεξαμενής του οργανισμού, περιέχεται στα νουκλεϊκά οξέα και είναι συστατικό των κυτταρικών μεμβρανών.

◙ Οι φυτικές ίνες του κεχριού βοηθούν στη μείωση της πιθανότητας εμφάνισης λίθων στη χολή όχι μόνο με το να μειώνουν το χρόνο διέλευσης των τροφών από τον πεπτικό σωλήνα, αλλά και με το να μειώνουν την έκκριση των χολικών αλάτων τα οποία σε περίσσεια οδηγούν στο σχηματισμό πέτρας.

◙ Εξαιτίας των φυτικών ινών του, το κεχρί καθυστερεί την απορρόφηση σακχάρων στο έντερο, με αποτέλεσμα το επίπεδό τους στο αίμα να αυξάνεται σταδιακά και όχι απότομα. Έτσι, το κεχρί αποτελεί ιδανική τροφή για άτομα που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.

◙ Το κεχρί έχει την ιδιότητα να αυξάνει τα επίπεδα της σεροτονίνης στον οργανισμό και με αυτόν τον τρόπο ηρεμεί το σώμα και βελτιώνει τη διάθεση.

Πως καταναλώνεται

Για να το μαγειρέψετε, για κάθε μία κούπα κεχριού προσθέστε 2 κούπες νερό και μία κουταλιά ελαιόλαδο. Ο χρόνος που χρειάζεται για να βράσει είναι περίπου 20 λεπτά.

Όταν το κεχρί συνδυάζεται με όσπρια και ωμούς ξηρούς καρπούς δίνει πρωτεΐνη αντίστοιχή με αυτή του κρέατος. Ο παραπάνω συνδυασμός είναι μία καλή επιλογή που καλύπτει τις πρωτεϊνικές ανάγκες των χορτοφάγων ή ατόμων που για οποιονδήποτε λόγο αποφεύγουν τα ζωικά προϊόντα.

Προσθέστε σπόρους από κεχρί στο ψωμί και στα αρτοσκευάσματα ή ρίξτε το στο καστανό ρύζι (πρασόρυζο, σπανακόρυζο, γεμιστά, ντολμάδες) για να ανεβάσετε τη θρεπτική αξία του γεύματος.

Το κεχρί μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ καλό πρωινό γεύμα, αν σε αυτό προσθέσουμε μέλι, κανέλα, ξηρούς καρπούς, σταφίδες και το αγαπημένο μας φρούτο κομμένο σε μικρά κομμάτια.

Ας διδαχθούμε από την Ιστορία

Το κεχρί είναι μία τροφή τόσο θρεπτική που η αξία του όταν προστεθεί στο καθημερινό μας διαιτολόγιο είναι πραγματικά ανυπολόγιστη.

Έρχεται σε εμάς από τα βάθη των αιώνων μετρώντας χιλιάδες χρόνια χρήσης του από αρχαίους πολιτισμούς.

Έτσι, μπορεί το κεχρί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται σαν βασική τροφή για τα ζώα και τα πουλιά, αλλά ο σοφός άνθρωπος μαθαίνει να το χρησιμοποιεί σαν βασική τροφή και για τον εαυτό του.

κεχρι

Βιταμίνη D: αλήθεια, πού «κρύβεται»;

Σχεδόν όλοι γνωρίζουμε την αξία των βιταμινών στην καθημερινή μας διατροφή αλλά πόσοι από εμάς ξέρουν και από πού θα αντλήσουν τις πολύτιμες αυτές βιταμίνες; Ας μιλήσουμε για την βιταμίνη D.
Η βιταμίνη D είναι σημαντική για την καλή υγεία των οστών, ενώ πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά στην προστασία κατά των κρυολογημάτων και της κατάθλιψης. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, λαμβάνουν τις απαραίτητες ποσότητες της βιταμίνης, υπάρχουν αρκετοί που είτε δεν την λαμβάνουν επαρκώς μέσω της τροφής είτε ζουν σε χώρες με χαμηλά ποσοστά ηλιοφάνειας. Ένας ενήλικας χρειάζεται 600 μονάδες (ΙU) βιταμίνης D ημερησίως, ένα παιδί πάνω από 8 χρονών χρειάζεται 4.000 μονάδες και ένα μωρό μόλις 1.000 μονάδες. Αν ανησυχείτε για τις ποσότητες βιταμίνης D, οι παρακάτω πηγές εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ποσότητα.

Η καλή μέρα από το πρωινό φαίνεται
Αρκετά γάλατα είναι ενισχυμένα με βιταμίνη D, αλλά δεν ισχύει το ίδιο με άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το τυρί ή το γιαούρτι. Ένα ποτήρι γάλα μπορεί να έχει 100 IU βιταμίνη D, σε αντίθεση με ένα γιαούρτι που έχει μόλις 80. Μερικές μάρκες γάλακτος σόγιας και ρυζιού έχουν ενισχυθεί με βιταμίνη D, αλλά σε κάθε περίπτωση αναζητείστε τις πληροφορίες στις συσκευασίες. Εάν δεν είστε οπαδοί του γάλακτος, μπορείτε να λάβετε τις απαιτούμενες ποσότητες βιταμίνης D από ενισχυμένους χυμούς φρούτων. Ένα ποτήρι ενός τέτοιου χυμού μπορεί να έχει ανάλογες ποσότητες βιταμίνης D με το γάλα.
Τα αυγά είναι μια εύκολη πηγή βιταμίνης D. Η βιταμίνη βρίσκεται στον κρόκο του αυγού, οπότε μόνο τα ασπράδια δεν θα σας βοηθήσουν σε αυτόν το στόχο σας. Μπορεί ένας κρόκος να έχει βέβαια περίπου 40 IU, αλλά καλό είναι να μην βασιστείτε κυρίως στα αυγά για την πρόσληψη βιταμίνης D. Εκτός από βιταμίνη D, οι κρόκοι των αυγών περιέχουν μεγάλες ποσότητες χοληστερίνης, οι οποίες θα προκαλέσουν άλλα προβλήματα…
Αν πάλι για πρωινό δεν σας φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστική η ιδέα του αυγού, υπάρχουν δημητριακά τα οποία είναι ενισχυμένα με βιταμίνη D. Μια κούπα τέτοιων δημητριακών μπορεί να περιέχει έως και 90 IU της βιταμίνης, οπότε σε συνδυασμό με ενισχυμένο γάλα και ενισχυμένο χυμό, θα επωφεληθείτε από ένα πρωϊνό που θα καλύπτει μεγάλο ποσοστό των αναγκών σας. Προτιμήστε τα δημητριακά που είναι χαμηλά σε λιπαρά και πλούσια σε φυτικές ίνες.

Πλούσιο γεύμα
Αν δεν έχετε χρόνο για ένα ενισχυμένο σε βιταμίνη D πρωινό, μπορείτε να εξασφαλίσετε την θαυματουργή βιταμίνη στο γεύμα σας. Όπως και ο άνθρωπος, έτσι και ορισμένες ποικιλίες μανιταριών παράγουν βιταμίνη D όταν εκτεθούν στον ήλιο. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι τα μανιτάρια μεγαλώνουν στην σκιά. Για αυτό το λόγο αρκετοί παραγωγοί μανιταριών χρησιμοποιούν υπεριώδες φως ώστε να προκαλέσουν την παραγωγή βιταμίνης D. Μια μερίδα μανιταριών Portobello μπορεί να περιέχει μέχρι και 400 IU βιταμίνης D!
Αν και δεν είναι ο πιο λαχταριστός μεζές, το μοσχαρίσιο συκώτι περιέχει αρκετές βιταμίνες και θρεπτικά στοιχεία. Εκτός από βιταμίνη D, το συκώτι είναι πλούσιο σε βιταμίνη Α, σίδηρο και πρωτεΐνες. Όπως και με τα αυγά όμως, δεν πρέπει να βασιστείτε σε αυτό για την βιταμίνη D, αφού είναι πλούσιο και σε χοληστερίνη.
Τα λιπαρά ψάρια από την άλλη, όπως ο σολομός, η πέστροφα, το σκουμπρί, ο τόνος και το χέλι είναι ακόμα πιο εξαιρετικές πηγές βιταμίνης D. Μια μερίδα σολομού περιέχει σχεδόν 450 μονάδες IU της βιταμίνης D που χρειάζεται ο οργανισμός μας ημερησίως. Τα κονσερβοποιημένα ψάρια, όπως ο τόνος και οι σαρδέλες μπορεί να έχουν λιγότερες ποσότητες της βιταμίνης, αλλά είναι και αυτά εξαιρετικές λύσεις αφού και πιο φθηνά είναι από τα φρέσκα ψάρια και μπορούν να φυλαχθούν για καιρό. Μην ξεχνάτε παράλληλα και τα οφέλη άλλων θρεπτικών ουσιών, όπως τα οξέα ομέγα-3.
Ήλιος, λάμπες και μαύρισμα.

Η έκθεση στον ήλιο ενεργοποιεί το σώμα ώστε να παράγει βιταμίνη D. Επειδή όμως πάντα ελλοχεύει η απειλή του καρκίνου του δέρματος, καλό είναι να το παρακάνετε. Σύμφωνα με τον Στίβεν Χόνιγκ, διευθυντή του κέντρου οστεοπόρωσης στο Hospital for Joint Diseases της Νέας Υόρκης αρκούν 20-25 λεπτά στον ήλιο. Προφανώς το χειμώνα θα χρειαστεί παραπάνω χρόνος, όπως και εάν έχετε σκουρόχρωμη επιδερμίδα. Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι αδυνατούν να απορροφήσουν τις απαιτούμενες ποσότητες βιταμίνης D από τον ήλιο καθώς λόγω χειμώνα ή γεωγραφικής θέσης, δεν εκτίθενται για αρκετή ώρα στον ήλιο. Σε αυτή την περίπτωση μπορείτε να καταφύγετε στο solarium αλλά πάντα με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού σας καθώς ο καρκίνος δέρματος καραδοκεί.
Άλλες πηγές…

Το μουρουνόλαδο είναι γνωστό για την άσχημη γεύση του αλλά και για τις πολλές θρεπτικές ουσίες του. Ευτυχώς στις μέρες μας κυκλοφορεί σε μορφή αμπούλας και συχνά έχει ενισχυτικά γεύσης από μέντα και εσπεριδοειδή, για τους «παραδοσιακούς» υπέρμαχους του. Μια κουταλιά μουρουνόλαδου μπορεί να έχει 1.300 IU βιταμίνης D, υπερκαλύπτοντας με άνεση τις ημερήσιες ανάγκες των 600 μονάδων που απαιτεί ο οργανισμός ενός ενήλικα.

Τα συμπληρώματα διατροφής είναι ένας ακόμη τρόπος για να καλύψετε τις ημερήσιες ανάγκες σας, αποφεύγοντας παράλληλα και τον κίνδυνου του καρκίνου από την έντονη ηλιακή ακτινοβολία. Σε αντίθεση με άλλες θρεπτικές ουσίες όπως το ασβέστιο, μπορείτε να λάβετε την απαιτούμενη ημερήσια ποσότητα σε μια δόση. Προσοχή όμως, αφού μπορεί με τα συμπληρώματα να λάβετε υπερβολική δόση της βιταμίνης, προκαλώντας ποικίλα προβλήματα στον οργανισμό σας. Η κατάχρηση της βιταμίνης από τον οργανισμό (πάνω από 2.000 IU) προκαλεί τοξικότητα που «μεταφράζεται» σε συχνούς πονοκεφάλους, ανορεξία, συχνοουρία, εμετούς, κράμπες, διάρροιες και υπερασβεσταιμία.
vitamine-D

Μελιτζάνες γεμιστές τουρσί

Ένα φαγητό που μας έφτιαχνε η γιαγιά μας και που πολύ αγαπήσαμε! Για 30 κομμάτια

Σκεύη και εργαλεία
• Μέτρια κατσαρόλα
• Τρυπητό
• Κοφτερό μαχαίρι
• Μεγάλη γαβάθα
• Γυάλινα βάζα με καπάκι

Θα χρειαστείτε
• 30 μελιτζάνες αργίτικες (περίπου 12 εκ.)
• 1 κόκκινη πιπεριά
• 3-4 σελινόριζες
• 2 κεφάλια σκόρδο
• 1 μεγάλο καρότο
• 1 ματσάκι μαϊντανό
• 30 κλωνάρια σέλινο
• ξίδι

Για την άλμη
1/2 λίτρο δυνατό ξίδι
1 χούφτα αλάτι

Πώς θα τις παρασκευάσετε
1. Καθαρίζετε και πλένετε τις μελιτζάνες και τις βάζετε να βράσουν σε νερό στο οποίο έχετε ρίξει το ξίδι, μέχρι να τρυπιούνται με το πιρούνι, χωρίς όμως να τις αφήσετε να μαλακώσουν εντελώς.
2. Σουρώνετε τις μελιτζάνες και με το μαχαίρι τις χαράζετε κατά μήκος και τις αφήνετε μισή ώρα να στραγγίξουν στο τρυπητό.
3. Ζεματάτε τα κλωνάρια του σέλινου και τα σουρώνετε.
4. Φτιάχνετε την άλμη.
5. Ψιλοκόβετε όλα τα υπόλοιπα υλικά, τα αλατίζετε και γεμίζετε τη σχισμή κάθε μελιτζάνας.
6. Δένετε καλά μία-μία τις μελιτζάνες στη μέση, τυλίγοντας κάθετα στη σχισμή ένα κλωνάρι σέλινο, και τις βάζετε στη μεγάλη γαβάθα με την άλμη. Βάζετε από πάνω ένα πιάτο ανάποδα, για να μένουν βυθισμένες, και τις αφήνετε για ένα 24ωρο.
7. Την επομένη, βγάζετε τις μελιτζάνες από την άλμη, τις τακτοποιείτε σε γυάλινα βάζα με καπάκι και τις καλύπτετε με καλής ποιότητας ελαιόλαδο.
8. Μία εβδομάδα αργότερα, μπορείτε να συνοδεύσετε με αυτό το νόστιμο τουρσί το ούζο και τα καλοκαιρινά γεύματά σας.

melitzanew

Σάλτσα με πιπεριές Φλωρίνης

Τι χρειαζόμαστε:

4 – 5 πιπεριές φλωρίνης
1 ντομάτα ώριμη
1 κ.σ. ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι
πάπρικα
μπούκοβο
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
1 κομμάτι τυρί φέτα

Ψήνουμε τις πιπεριές Φλωρίνης στο φούρνο.
Τις βάζουμε σε σακούλα για να κρυώσουν.
Τις ξεφλουδίζουμε.
Τις περνάμε απο το μούλτι.
Περνάμε απο το μούλτι την ντομάτα.
Σε ένα τηγάνι αντικολλητικό βαζουμε τον πολτό απο τις πιπεριές και την ντομάτα.
Ρίχνουμε το ελαιόλαδο – αλάτι – πιπέρι – πάπρικα – μπούκοβο – σκόρδο.
Αφήνουμε να πιεί όλα τα υγρά.
Ρίχνουμε το τυρί φέτα σε κομματάκια.

DSC_0005_thumb[3]

Σιτέλαιο. Ξεχειλίζει από αντιοξειδωτικά. Σύσφιξη, υγεία, προστασία από εξανθήματα και λεύκη!

Το λάδι από φύτρο σιταριού, είναι εξαιρετικά θρεπτικό για την επιδερμίδα. Είναι πραγματικά θεραπευτικό και τονωτικό χάρη στις εξαιρετικές βιταμίνες που περίεχει. Οι εξαιρετικές του βιταμίνες, Ε και F το καθιστούν ιδανικό για τη φροντίδα και προσώπου και σώματος! Λειτουργεί κατευναστικά στις δερματολογικές εξάρσεις. Γι αυτό και προστατεύει τις ρίζες των μαλλιών τονώνοντας την κυκλοφορία στο τριχωτό της κεφαλής ενώ τα αποκαθιστά χαρίζοντας τους λάμψη και υγεία και τα ξεκουράζει από τις απανωτές βαφές και τις επιθετικές παρεμβάσεις όπως η περμανάντ και το σίδερο ισιώματος.

Αντιμετωπίζει, ξηροδερμία, κοκκινίλες από κάψιμο και λειτουργεί ανακουφιστικά στη ψωρίαση και τα εκζέματα.

Συστήνεται για την καταπολέμηση και αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας ως λάδι μασαζ για μετά το μπάνιο.

Κάνει τρυφερά και όμορφα τα σκληρά σημεία του σώματος όπως οι αγκώνες, τα γόνατα και οι πατούσες.

Βοηθάει επίσης στην αντιμετώπιση της ξηρότητας του κόλπου κατά τη σεξουαλική επαφή.

Ένα από τα σημαντικά του οφέλη, είναι η αντιμετώπιση και η καταπολέμηση των ραγάδων στο σώμα ειδικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επίσης επειδή δρά επουλωτικά και θεραπευτικά χρησιμοποιείται για το κλείσιμο των μετεγχειρητικών ουλών. Πριν τη χρήση του συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Ένα ακόμη σημαντικό όφελος του σιτέλαιου, είναι ότι συμβάλει στη αντιμετώπιση της λεύκης.

Ακόμη, βοηθά στην αναδόμηση των ιστών της επιδερμίδας και στην ανανέωση των κατεστραμμένων από την ηλιακή ακτινοβολία κυττάρων.

Τρόποι χρήσης: Γίνεται απλή επάλειψη με σκέτο σιτέλαιο σε ξηρό και ευαίσθητο δέρμα και σε περιοχές με δερματοπάθειες, μία με δύο φορές την ημέρα ή μετά το μπάνιο, αντί για ενυδατική λοσιόν. Προστίθεται σε κρέμες για τα θεραπευτικά του οφέλη. Ακόμη και σε ποσοστό μόλις 1% βοηθάει τα υπόλοιπα λάδια βάσης, να διατηρήσουν τις ιδιότητες τους.

sitelaio