Category Archives: Άρθρα

6 λόγοι να πίνετε τσάι

Βάλτε το στην καθημερινή διατροφή σας και επωφεληθείτε με πολλούς τρόπους!
Πράσινο ή μαύρο, όποιο κι αν προτιμάτε, το τσάι είναι πολύ περισσότερα από ένα απολαυστικό ρόφημα, είναι ένα αληθινό φάρμακο! Να μερικά από τα οφέλη που έχει για την υγεία:
Αποτελεί ελιξίριο νεότητας

Το τσάι είναι εξαιρετικά πλούσιο σε φλαβοβοειδή, δηλαδή φυτικές αντιοξειδωτικές ουσίες που καταπολεμούν τη φθορά των κυττάρων, καταπολεμώντας ακόμα και την καρκινογένεση (πολλές έρευνες έχουν συνδέσει την κατανάλωση τσαγιού με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του στήθους, του δέρματος, του πνεύμονα, των ωοθηκών, της ουροδόχου κύστης και του παχέως εντέρου). Επιπλέον, περιέχει κατεχίνες –ένα αντιοξειδωτικό πιο ισχυρό από τις βιταμίνες C και Ε- και πολυφαινόλες που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες, αποτρέποντας το σχηματισμό ρυτίδων, λεπτών γραμμών και άλλων σημαδιών στο δέρμα που προκαλούνται από τη διαδικασία της γήρανσης. Αν και το πράσινο τσάι περιέχει περισσότερα αντιοξειδωτικά, εντούτοις και το μαύρο θεωρείται εξίσου αποτελεσματικό στην επανόρθωση της φθοράς των κυττάρων. Για να επωφεληθούμε από τις ουσίες αυτές στο μέγιστο βαθμό, είναι σκόπιμο αφού βράσει το νερό να το αφήνουμε για 2-3 λεπτά να πέσει λίγο η θερμοκρασία του και μετά να προσθέτουμε το τσάι.

Τονώνει χωρίς να προκαλεί νευρικότητα όπως ο καφές

Ένα φλιτζάνι καφέ είναι πράγματι ο πιο εύκολος τρόπος να διώξει κανείς τη νύστα και να παραμείνει συγκεντρωμένος στις υποχρεώσεις του. Όμως και το τσάι μπορεί να τονώσει τον οργανισμό εξίσου αποτελεσματικά. Αν και η ποσότητα της καφεΐνης που περιέχει τόσο το μαύρο όσο και το πράσινο τσάι είναι σημαντικά μικρότερη από αυτή του καφέ, αρκεί για να μας «ξυπνήσει» επειδή συνδυάζεται με την L-θειαμίνη, ένα αμινοξύ που βελτιώνει άμεσα την ικανότητα συγκέντρωσης. Πίνοντας 3-4 φλιτζάνια τσάι την ημέρα καταφέρνουμε να έχουμε καλή διαύγεια πνεύματος ενώ ταυτόχρονα παραμένουμε ήρεμοι -αντίθετα από τον καφέ που συχνά προκαλεί νευρικότητα.

Εξασφαλίζει καλύτερη στοματική υγεία

Οι κατεχίνες στο τσάι καταπολεμούν τα βακτήρια που υπάρχουν στο στόμα, περιορίζοντας το σχηματισμό οδοντικής πλάκας, προστατεύοντας έτσι όχι μόνο τα δόντια και τα ούλα αλλά και τη συνολική υγεία μας που συνδέεται άμεσα με αυτά. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Applied Oral Science, κατέληξε στο ότι μια συγκεκριμένη κατεχίνη, η επιγαλλοκατεχίνη (EGCG) που περιέχεται στο πράσινο τσάι είναι πολύ αποτελεσματική ενάντια στα βακτήρια της στοματικής κοιλότητας. Ωστόσο καλό είναι να γνωρίζετε ότι το μαύρο τσάι προκαλεί χρωματικούς λεκέδες στα δόντια.

Βοηθάει στη δίαιτα, αυξάνοντας το ρυθμό καύσης του λίπους

Για το λόγο αυτό, άλλωστε, το πράσινο τσάι κυρίως είναι από τα συστατικά που περιέχονται σε πολλά συμπληρώματα διατροφής που υπόσχονται αδυνάτισμα. Μία από τις ουσίες του τσαγιού που προάγουν το αδυνάτισμα είναι η καφείνη, η οποία έχει την ιδιότητα να απελευθερώνει το λίπος που έχει αποθηκευτεί στους ιστούς ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ενέργεια από τον οργανισμό. Μια άλλη ουσία είναι οι κατεχίνες. Έρευνα που έγινε από το Πανεπιστήμιο Tufts έδειξε ότι το EGCG και οι υπόλοιπες κατεχίνες στο πράσινο τσάι κινητοποιούν τα γονίδια που καίνε το λίπος στην περιοχή της κοιλιάς, επιταχύνοντας το ρυθμό απώλειας βάρους κατά 77%.

Προλαμβάνει το διαβήτη

Ο διαβήτης τύπου 2 θεωρείται πια μια από τις μεγαλύτερες “επιδημίες” στις χώρες του δυτικού κόσμου. Έρευνες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση τσαγιού μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες εμφάνισής του, μειώνοντας τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και βελτιώνοντας την ευαισθησία της ινσουλίνης. Έρευνα που έγινε στην Ιαπωνία έδειξε ότι όσοι έπιναν τις μεγαλύτερες ποσότητες πράσινου τσαγιού είχαν έως και 42% λιγότερες πιθανότητες να νοσήσουν από διαβήτη τύπου 2.

Βελτιώνει την υγεία της καρδιάς

Το τσάι μπορεί να βοηθήσει στη ρύθμιση μερικών από τους σημαντικότερους παράγοντες που προκαλούν καρδιαγγειακές νόσους, όπως η υψηλή χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια. Έρευνες έχουν δείξει ότι όσοι πίνουν συστηματικά τσάι έχουν 31% λιγότερες πιθανότητες να νοσήσουν από τέτοιου είδους ασθένειες. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Biological Chemistry, το EGCG προλαμβάνει τη δημιουργία αθηρωματικών πλακών στις αρτηρίες.

Μερικές βασικές οδηγίες παρασκευής του τσαγιού

Κάθε ποικιλία τσαγιού παρασκευάζεται με διαφορετικό τρόπο, αν και η καλύτερη μέθοδος για να διαπιστώσει κανείς πώς ακριβώς προτιμάει το τσάι του είναι να κάνει πολλές δοκιμές και “πειράματα”. Τα φρέσκα φύλλα έχουν μεγαλύτερα οφέλη για την υγεία και δίνουν πιο έντονη γεύση, αλλά επειδή είναι δυσεύρετα, μην ανησυχείτε, δεν θα χάσετε πολλά αν χρησιμοποιήσετε τα γνωστά φακελάκια.

Ένας από τους βασικούς κανόνες είναι ότι το νερό θα πρέπει να είναι το πολύ στο σημείο βρασμού (όσο πιο ελαφρύ θέλετε να είναι το τσάι, τόσο χαμηλότερη πρέπει να είναι η θερμοκρασία). Έτσι, για το μαύρο τσάι, το νερό θα πρέπει να έρθει μόλις σε θερμοκρασία βρασμού, ενώ το πράσινο απαιτεί χαμηλότερη, γι’ αυτό αποσύρουμε το νερό από τη φωτιά μόλις αρχίσει να βράζει και περιμένουμε για 2 λεπτά πριν βάλουμε μέσα το τσάι. Ακόμη χαμηλότερη θερμοκρασία απαιτεί το λευκό τσάι (περιμένουμε τρία λεπτά μετά το βρασμό για να το προσθέσουμε στο νερό). Σε ό,τι αφορά το χρόνο που θα πρέπει να παραμείνουν τα φύλλα στο νερό, αυτός ποικίλλει από 3-5 λεπτά. Για να φτιάξετε παγωμένο τσάι δεν συνιστάται να φτιάξετε ζεστό και μετά να το παγώσετε χρησιμοποιώντας παγάκια (αν και μπορείτε να το κάνετε κι αυτό) γιατί αλλοιώνεται κάπως η γεύση του. Ο ιδανικός τρόπος είναι να προσθέσετε μια κουταλιά φύλλα ή ένα φακελάκι για κάθε ποτήρι νερού μέσα σε ένα μπουκάλι με το ανάλογο νερό και να το αφήσετε στο ψυγείο για 2-3 ώρες. Φροντίστε όμως να το πιείτε πριν περάσουν 24 ώρες γιατί μετά η περιεκτικότητα σε κατεχίνες και άλλες ευεργετικές για την υγεία ουσίες θα είναι μικρότερη.

τσάι

Το κεχρί. Φυτική πρωτεΐνη.

Το κεχρί είναι ένα είδος δημητριακού,ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες , οι οποίοι το καλλιεργούσαν συστηματικά, κυρίως για την παρασκευή ψωμιού.
(Ο Πυθαγόρας το πρότεινε στους μαθητές του ως την ιδανική τροφή).

Διατροφική αξία

Το κεχρί είναι μια καλή πηγή φυτικής πρωτεΐνης, είναι πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ιδιαίτερα νιασίνη, φολικό οξύ και Β6.
Περιέχει σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο, μαγνήσιο, χαλκό και ψευδάργυρο.

Δεν περιέχει γλουτένη

Οφέλη γισ την υγεία

Το μαγνήσιο προστατεύει την καρδιά μειώνοντας τον κίνδυνο για καρδιακή προσβολή.
ρίχνει την υψηλή πίεση, ελαττώνει την συχνότητα των κρίσεων ημικρανίας.

Οι φυτικές ίνες του κεχριού βοηθούν στη μείωση της πιθανότητας εμφάνισης λίθων στη χολή, επίσης καθυστερεί την απορρόφηση σακχάρων στο έντερο, με αποτέλεσμα το επίπεδο τους στο αίμα να αυξάνεται σταδιακά και όχι απότομα. Το κεχρί είναι ιδανική τροφή για άτομα που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.

Το κεχρί έχει την ιδιότητα να αυξάνει τα επίπεδα της σεροτονίνης στον οργανισμό και με αυτόν τον τρόπο ηρεμεί το σώμα και βελτιώνει την διάθεση.

Πώς καταναλώνεται

Για κάθε μία κούπα κεχριού προσθέστε 2 κούπες νερό και μια κουταλιά ελαιόλαδο, ο χρόνος που χρειάζεται για να βράσει είναι περίπου 20′

Όταν το κεχρί συνδυαστεί με όσπρια και ωμούς ξηρούς καρπούς δίνει πρωτεΐνη αντίστοιχη με αυτή του κρέατος

Το κεχρί μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ καλό πρωινό γεύμα, αν σε αυτό προσθέσουμε μέλι, κανέλα, ξηρούς καρπούς, σταφίδες και το αγαπημένο μας φρούτο κομμένο σε μικρά κομμάτια.

DSC_7834-450x262

2014 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2014 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Sydney Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 8,800 times in 2014. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 3 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Πλιγούρι: Ένα τρόφιμο με υψηλή διατροφική αξία

Γνωρίζετε ότι οι λέξεις πλιγούρι, μπλουγούρι ή χόντρος αναφέρονται στο ίδιο τρόφιμο; Ανάλογα με την περιοχή της Ελλάδος στην οποία βρισκόμαστε ακούμε και την αντίστοιχη ονομασία. Για παράδειγμα, στη Θεσσαλία το γνωρίζουν ως πλιγούρι ή μπλουγούρι, ενώ στην Κρήτη ως χόντρο.

Ακόμα κι αν γνωρίζετε, όμως, το όνομά του, σίγουρα οι περισσότεροι αγνοείτε την υψηλή διατροφική του αξία και ως εκ τούτου δεν το συμπεριλαμβάνετε συχνά στη διατροφή σας.

Τι είναι το πλιγούρι και τι θρεπτικά συστατικά περιέχει;

Το πλιγούρι είναι ο τεμαχισμένος κόκκος του σιταριού. Είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε φυτικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στη δυσκοιλιότητα, αλλά και σε σύνθετους υδατάνθρακες. Έχει χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη σε σχέση με άλλα δημητριακά, με αποτέλεσμα μετά την κατανάλωσή του να ανεβάζει τη γλυκόζη του αίματος πολύ πιο ήπια, ιδιότητα που βοηθάει στον κορεσμό και κατ’ επέκταση στην απώλεια βάρους.

Περιέχει:

– σημαντικές ποσότητες βιταμινών του συμπλέγματος Β, όπως η θειαμίνη, η ριβοφλαβίνη και η νιασίνη που είναι απαραίτητες για τον μεταβολισμό και τη σωστή λειτουργία των νευρικών κυττάρων – η έλλειψή τους προκαλεί κούραση, ατονία κεφαλαλγίες καθώς και αφυδάτωση του δέρματος

– βιταμίνη Ε, που συμβάλλει στην καλή λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος και εμφανίζει αντικαρκινική δράση

– μαγνήσιο, το οποίο ενισχύει το μυϊκό σύστημα και μακροπρόθεσμα επιδρά θετικά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης

– τριπλάσια ποσότητα καλίου και τετραπλάσια φωσφόρου σε σχέση με το άσπρο ρύζι και τα μακαρόνια

– σελήνιο, το οποίο ασκεί στον οργανισμό ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.

Σε ποια φαγητά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το πλιγούρι;

Το πλιγούρι χρησιμοποιείται ωμό σε σαλάτες π.χ. ταμπουλέ ή μαγειρεμένο αντί για ρύζι σε πιλάφια, ντολμάδες, γεμιστά κ.ά.. Στην Κρήτη το χρησιμοποιούν πολύ στις συνταγές τους με μύδια (μύδια με χόντρο) και με χοχλιούς (σαλιγκάρια με χόντρο).

Το πλιγούρι πρέπει να γνωρίζετε ότι έχει την ιδιότητα να «τραβάει» τα υγρά του, άρα πρέπει να αφήνετε λίγο νερό παραπάνω για να μη στεγνώσει το φαγητό. Πρέπει επίσης να προσέξετε να μην το μουλιάσετε ή να μην το βράσετε πολλή ώρα για να μη χάσει τη γεύση του.

Τέλος, το πλιγούρι πρέπει να διατηρείται, όπως όλα τα ζυμαρικά και το ρύζι, σε γυάλινα δοχεία και σε σκιερό και δροσερό μέρος.

Πηγή: diatrofi.gr

πλ

Φτιάχνω φαγώσιμες σπιτικές ελιές

Στο πίσω μέρος του κτήματος, υπάρχει μία σχετικά μικρή ελιά. Μεγαλώνει πρακτικά μόνη της χωρίς καμία φροντίδα. Οι ελιές της ωρίμασαν νωρίτερα από τις υπόλοιπες. Φέτος (γνωρίζω είμαι ασυγχώρητος), σήκωσα το κεφάλι ψηλά και τις πρόσεξα.
Μεγάλες, σαρκώδεις, λαχταριστές, μαύρες και γυαλιστερές.
Κρίμα να πάνε χαμένες σκέφτηκα. Είναι και οι καιροί δύσκολοι, είναι και οι ελιές πολύ ακριβές για να τις αγοράσεις.
Θα φτιάξω σπιτικές ελιές αναφώνησα!
Πως όμως; Κοίταξα στο internet για συνταγές, ρώτησα τους γείτονες, και τα πεθερικά μου.
Άκουσα/βρήκα όλων των ειδών τις συνταγές. Από απλές μέχρι πολύπλοκες. Επειδή είμαι απλός άνθρωπος είπα να ακολουθήσω την αρχή του KISS (Keep It Simple Stupid). Ιδού λοιπόν πως έφτιαξα τις δικές μου φαγώσιμες ελιές!
Μάζεμα ελιάς
Μάζεμα μία μία τις ελιές προσεκτικά με το χέρι. Όσες έφτανα από κάτω και τις πιο ψηλές χρησιμοποιώντας σκάλα. Σίγουρα είναι ένας χρονοβόρος τρόπος, αλλά το μυστικό είναι να μην πληγωθεί η ελιά που θα γίνει φαγώσιμη. Δεν πρέπει να τις ρίξετε χτυπώντας το δέντρο και τις ελιές.

Ξεχώρισμα ελιών

Στην επόμενη φάση ξεχώρισα τις καλές ελιές από αυτές που είχαν πρόβλημα (ευτυχώς ήταν λίγες). Αφαίρεσα τις ελιές που είχαν προσβολές από έντομα και κράτησα μόνο τις καλές.

Πλύσιμο ελιών
Στη συνέχεια, έπλυνα καλά τις ελιές. Γέμιζα μία λεκάνη μέχρι τα μισά με ελιές και τις έπλυνα αρκετές φορές ώστε να φύγουν οι σκόνες. Στη συνέχεια τις άφησα να στραγγίξουν.
Χάραγμα ελιών
Το επόμενο βήμα είναι να χαράξω την κάθε ελιά 3 με 4 φορές. Τη χαράζω κατά μήκος, από την κορυφή ως τη βάση. Το χάραγμα δε θα πρέπει να φτάνει μέχρι με το κουκούτσι. Όταν χαράξω όλες τις ελιές, είμαι έτοιμος να περάσω στην επόμενη φάση, το ξεπίκρισμα των ελιών.
Ξεπίκρισμα ελιών
Τοποθετώ τις χαραγμένες ελιές μέσα σε μία λεκάνη με νερό. Για να είμαι σίγουρος ότι όλες οι ελιές θα είναι κάτω από το νερό, βάζω από πάνω άλλη μία λεκάνη και ρίχνω μέσα της λίγο νερό ώστε να βαρύνει και να πιέζει τις ελιές μέσα στο νερό.

Κάθε μέρα (24 ώρες) αδειάζω το νερό που είχα βάλει την προηγούμενη ημέρα και ξαναγεμίζω τη λεκάνη με καθαρό νερό και ανακατεύω. Τοποθετώ και πάλι τη δεύτερη λεκάνη από επάνω.
Τις πρώτες ημέρες, βλέπω ότι το νερό που αδειάζω είναι σκούρο. Όσο περνούν οι ημέρες, το νερό γίνεται όλο και πιο καθαρό.
Κάθε μέρα που περνά, οι ελιές ξεπικρίζουν όλο και περισσότερο.
Μετά από 6 με 7 ημέρες δοκιμάζω τις ελιές μου. Αν έχουν ξεπικρίσει οι ελιές είναι έτοιμες και μπορώ να περάσω στην επόμενη φάση. Αν όχι, τις αφήνω και άλλες ημέρες.
Ελιές και αλάτι
Θα αφήσω τις ελιές για μία μέρα (24 ώρες) μέσα σε αλατόνερο. Χρησιμοποιώ χοντρό αλάτι.
Για να φτιάξω το αλατόνερο, χρησιμοποιώ 100 γραμμάρια χοντρό αλάτι για κάθε κιλό ελιών.
Φτιάχνω το αλατόνερο μέσα στη λεκάνη, διαλύοντας καλά το αλάτι (θέλει αρκετό ανακάτεμα).
Φροντίζω το αλατόνερο να σκεπάσει τις ελιές. Χρησιμοποιώ και πάλι το κόλπο με τη δεύτερη λεκάνη.
Ξεπλένω τις ελιές
Αφού τις άφησα μία μέρα στο αλατόνερο, αδειάζω το αλατόνερο και ξεπλένω πολύ καλά!
Βάζω τις ελιές σε ξύδι
Γεμίζω τη λεκάνη με τις ελιές με ξύδι. Χρησιμοποίησα απλό ξύδι που βρήκα στο σούπερ μάρκετ.
Ανακατεύω τις ελιές καλά ώστε να πάει το ξύδι παντού.
Σκεπάζω και πάλι με τη δεύτερη λεκάνη και αφήνω για 2 με 3 ώρες.
Συσκευασία – Αποθήκευση

Για να αποθηκεύσω τις ελιές μου τις βγάζω από το ξύδι. Προσοχή! Δεν πετώ το ξύδι, θα το χρησιμοποιήσω στη συνέχεια.
Βάζω τις ελιές σε βάζα. Τις συμπίεσα ελαφρά ώστε να χωρέσουν όσο το δυνατόν περισσότερες. Ρίχνω το ξύδι μέχρι να φτάσει 1 με 2 εκατοστά κάτω από την πιο πάνω ελιά.
Συμπληρώνω με λάδι ώστε να καλύψει τις ελιές.
Βιδώνω τα καπάκια και αποθηκεύω σε δροσερό και σκιερό μέρος.

Πόσο νόστιμες έγιναν;
Όσοι δοκίμασαν τρελάθηκαν με τη νοστιμιά. Το ίδιο κι εγώ. Πρώτη φορά τρώω τόσο νόστιμη και φρέσκια ελιά.
Περίληψη
Για να φτιάξετε φαγώσιμες ελιές θα χρειαστείτε:

ωμές ελιές (χαραγμένες)
2 λεκάνες
μπόλικο νερό
χοντρό αλάτι
ξύδι
7 με 10 ημέρες χρόνο

Σας εύχομαι καλή επιτυχία!

ΕΛΙΑ ΑΕΡΙΝΟΥ

Μαθαίνω για υπερτροφές. Chia, Κινόα, Φαγόπυρο….

Τα βρώσιμα σποράκια που μπορούν να καταναλωθούν χωρίς επιπρόσθετη επεξεργασία, πέραν ίσως της απομάκρυνσης του φλοιού τους, ανήκουν διατροφικά στην ομάδα των ξηρών καρπών. Όπως και οι υπόλοιποι ξηροί καρποί, τα σποράκια διαθέτουν ένα εξαιρετικό θρεπτικό προφίλ, με πολλά αναγκαία διατροφικά στοιχεία, π.χ. πολυακόρεστα λιπαρά, πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, μέταλλα, φυτοθρεπτικά, ενώ δεν περιέχουν καθόλου χοληστερίνη και γλουτένη.

Λόγω της ευκολίας στη χρήση τους μπορείς να τα εντάξεις στη διατροφή σου με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, είτε μεμονωμένα ως σνακ είτε σε συνδυασμό με άλλα τρόφιμα, εφόσον βεβαίως δεν έχεις κάποια διαπιστωμένη αλλεργία σε αυτά ή ιατρική συμβουλή περί του αντιθέτου. Καθώς όμως αποτελούν συμπυκνωμένα τρόφιμα με μεγάλη θερμιδική πυκνότητα και υψηλή ενεργειακή απόδοση, κατά μέσο όρο 5,5 θερμίδες ανά 1 γρ., η κατανάλωσή τους θα πρέπει να είναι περιορισμένη: όχι παραπάνω από 30 γρ. 2-4 φορές εβδομαδιαίως.

Παρ’ όλα αυτά, αποκλειστικά χορτοφάγοι, ωμοφάγοι, αθλητές, λιποβαρείς και άτομα με δυσανεξία στη γλουτένη ενδείκνυται να τα καταναλώνουν συχνότερα, ακόμα και καθημερινά.

Λιναρόσποροι: «Φάρμακο» για τη δυσκοιλιότητα

Οι σπόροι του λιναριού αποτελούν πολύ καλή πηγή ω-3 λιπαρών οξέων, κυρίως άλφα-λινολενικού οξέος. Διαθέτουν επίσης πολλές φυτικές ίνες και λιγνάνες, ουσίες πανομοιότυπες με τα γυναικεία οιστρογόνα. Οι λιναρόσποροι είναι ευεργετικοί για τη λειτουργία του καρδιαγγειακού, του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, βοηθούν στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, καταπραΰνουν τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, ενώ τους αποδίδονται και αντικαρκινικές ιδιότητες.

Αξιοσημείωτο: 1 κουταλιά λιναρόσποροι περιέχουν περίπου 4,5 γρ. φυτικών ινών.

Πώς τρώγονται: Μπορείς να τους προσθέσεις ακέραιους, μουλιασμένους ή αλεσμένους σε νιφάδες δημητριακών, γιαούρτι, τηγανίτες, ομελέτες, μπιφτέκια, σαλάτες, σούπες, πουρέ, χούμους, αρτοσκευάσματα και γλυκίσματα όπως ψωμί πολύσπορο, παξιμάδια, κέικ και μπισκότα. Ακόμα, να τους μαγειρέψεις με λαχανικά ή να φτιάξεις με αυτούς αφέψημα. Όταν τους αλέθεις, οπότε αφομοιώνονται καλύτερα, προτιμότερο να το κάνεις λίγο πριν τους καταναλώσεις.

Ανά 100g καφέ λιναρόσπορου

Θερμίδες (Kcal) 534

Πρωτεΐνες (g) 18,3

Υδατάνθρακες (g) 1,6

Λιπαρά (g) 42,1

Σπόροι chia:Βοήθημα στο αδυνάτισμα

Εξαιρετική πηγή πολυακόρεστων λιπαρών (ω-3, ω-6) και φυτικών ινών. Έχουν επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, φώσφορο, ασβέστιο, ψευδάργυρο, κάλιο και βόριο. Απορροφούν 10-20 φορές τον όγκο τους σε νερό, αποκτώντας έτσι τη μορφή ζελατίνας (chia gel), με αποτέλεσμα να γεμίζουν το στομάχι και να μειώνουν το αίσθημα της πείνας. Επιπλέον, καθυστερούν την απορρόφηση των υδατανθράκων και βοηθούν στον έλεγχο του σακχάρου.

Αξιοσημείωτο: 1 κουταλιά σπόροι chia μάς προσφέρουν 2,5 γρ. ω-3 λιπαρών.

Πώς τρώγονται: Μπορείς να τους προσθέσεις ολόκληρους, αλεσμένους ή με τη μορφή ζελατίνας σε νιφάδες βρόμης ή άλλα δημητριακά, γιαούρτι, smoothies, σαλάτες, ομελέτες, βραστά, σούπες και σάλτσες για να πήξουν καλύτερα, γλυκίσματα κ.ά. Για να γίνουν σαν ζελατίνα, τους μουλιάζεις σε νερό ή χυμό μήλου για 15-30 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν.

Ανά 100g ωμοί

Θερμίδες (Kcal) 490

Πρωτεΐνες (g) 16,0

Υδατάνθρακες (g) 44,0

Λιπαρά (g) 31,0

Αμάρανθος, κινόα & φαγόπυρο

Βοηθούν στον έλεγχο του σακχάρου, στη λειτουργία του εντέρου και στη μείωση της χοληστερίνης

Και τα τρία αυτά τρόφιμα είναι πλούσια σε σύνθετους υδατάνθρακες με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, φυτικές ίνες, βιταμίνες της ομάδας Β, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και αντιοξειδωτικά. Περιέχουν επίσης αρκετές πρωτεΐνες, με όλα τα βασικά αμινοξέα που εκλείπουν από τα δημητριακά, όπως π.χ. η λυσίνη, έχουν χαμηλά λιπαρά χωρίς καθόλου χοληστερίνη και είναι ελεύθερα γλουτένης, επομένως μπορούν να καταναλωθούν από άτομα με δυσανεξία σε αυτήν.

Πώς τρώγονται: Οι σπόροι του αμάρανθου, φυτό που δεν πρέπει να συγχέεται με τον αμάραντο, τρώγονται βρασμένοι, π.χ. ως χυλός με μέλι, ξηρούς καρπούς και φρούτα, ή ψημένοι όπως ακριβώς το ποπ κορν (ανοίγουν κατά το ψήσιμο). Μπορούν επίσης να μαγειρευτούν μαζί με σιτηρά ή να προστεθούν σε σούπες και σάλτσες. Το αλεύρι τους χρησιμοποιείται για την παρασκευή αρτοσκευασμάτων, ζυμαρικών και γλυκισμάτων.

Η κινόα είναι ένας θάμνος που ανήκει στην ίδια οικογένεια με τα τεύτλα και το σπανάκι. Οι σπόροι της, που υπάρχουν σε πολλά χρώματα, όπως άσπρο, κόκκινο, μαύρο, μπλε κ.ά., πρέπει πρώτα να πλένονται καλά για να μειωθεί η πικράδα τους και κατόπιν χρησιμοποιούνται όπως το ρύζι, το κουσκούς ή το πλιγούρι. Μπορούν επίσης να καταναλωθούν ως πρωινό αντί βρόμης ή άλλων δημητριακών, π.χ. βρασμένη κινόα με κομματάκια μήλου, σταφίδες, γάλα και μέλι.

Οι σπόροι του φαγόπυρου προέρχονται από ένα θαμνώδες φυτό συγγενές με το ραβέντι και καταναλώνονται όπως το ρύζι ή οι νιφάδες βρόμης. Στο εμπόριο μπορείς να βρεις επίσης νιφάδες, κράκερ, ζυμαρικά τύπου νουντλς και αλεύρι από φαγόπυρο. Το αλεύρι αυτό είναι κατάλληλο για παρασκευάσματα που δεν φουσκώνουν, όπως τηγανίτες, κρέπες ή πίτες, ενώ όταν αναμειχθεί με άλλα αλεύρια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή αρτοσκευασμάτων.

Οι αναφερόμενες διατροφικές αξίες μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το προϊόν.

Ανά 100g ωμό

Αμάρανθος Κινόα Φαγόπυρο

Θερμίδες (Kcal) 379 355 346

Πρωτεΐνες (g) 14,0 14,0 11,7

Υδατάνθρακες (g) 66,0 64,0 74,9

Λιπαρά (g) 7,0 5,0 2,7

Κι άλλα βρώσιμα σποράκια

Εκτός από τα προαναφερθέντα, υπάρχουν πολλά ακόμα βρώσιμα σποράκια, κάποια εκ των οποίων με παρόμοια θρεπτικά στοιχεία, π.χ. οι σπόροι διατροφικής κάνναβης, άλλα που προστίθενται σε φαγητά, αρτοσκευάσματα ή γλυκίσματα ως ενισχυτικά της γεύσης τους, π.χ. γλυκάνισος, κόλιανδρος, κύμινο, μαραθόσπορος, παπαρουνόσπορος, καθώς και ορισμένα που αποτελούν βασική πρώτη ύλη παράγωγων προϊόντων, π.χ. ο σιναπόσπορος για την κατασκευή μουστάρδας. Ξεχωριστό όμως διατροφικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν σπόροι όπως ο αμάρανθος (μαυροσίταρο), η κινόα και το φαγόπυρο, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως «ψευδοδημητριακά», γιατί μοιάζουν και χρησιμοποιούνται ως δημητριακά, χωρίς όμως να είναι.

newego_LARGE_t_821_106281758_type11878

Σπόροι Chia, για όσους αγαπούν την υγιεινή διατροφή.

Το Chia ή αλλιώς Salvia hispanica είναι ένα είδος ανθοφόρου φυτού που ανήκει στην οικογένεια της μέντας και κατάγεται από το Κεντρικό και Νότιο Μεξικό και τη Γουατεμάλα, ενώ στη γλώσσα των Μάγιας σημαίνει “δύναμη”.

Έχει μακρά ιστορία, ως ανθρώπινη τροφή, η οποία ξεκινά με την καλλιέργειά του από τους αρχαίους μεξικανούς το 2.600 π.Χ.

Ο σπόρος Chia δεν ήταν μόνο τροφή, αλλά χρησιμοποιούνταν επίσης για ιατρικούς λόγους και ως προσφορά στους Θεούς των Αζτέκων.

Λέγεται ότι οι πολεμιστές Αζτέκοι, επιβίωναν κατά την διάρκεια των μαχών τρώγοντας μόνο σπόρους Chia. Στους ινδιάνους της Νοτιοδυτικής Αμερικής ήταν αρκετή μια ποσότητα, ίση με ένα κουταλάκι, σπόρους για να περπατήσουν 24 ώρες, ενώ χρησιμοποιούσαν και μίγμα σπόρων με νερό ως ένα συμπαγές gel, το οποίο τοποθετούσαν πάνω σε πληγές από μάχες, για την αποφυγή μολύνσεων, αλλά και τη γρήγορη επούλωσή τους.

Στη σημερινή εποχή, οι σπόροι Chia κατατάσσονται δικαίως στα λεγόμενα “superfoods” λόγω της απίστευτης θρεπτικής τους αξίας.

Ας τους αφήσουμε να μας ’’συστηθούν”..

Οι σπόροι Chia περιέχουν 30% Ω3 λιπαρά οξέα, 30% πρωτεΐνες και 30% φυτικές ίνες.

Το Chia είναι η πλουσιότερη πηγή λιπαρών οξέων Ω3, περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Γνωρίζουμε ότι η οξείδωση των λιπιδίων στα τρόφιμα είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα που απασχολεί τους καταναλωτές, αλλά και τις εταιρείες παραγωγής τροφίμων. Σε περίπτωση μη ελέγχου, μπορεί να προκληθούν αλλοιώσεις στη γεύση (χαρακτηριστική γεύση-οσμή ψαρίλας), ενώ μακροπρόθεσμα να προκαλέσει πληθώρα εκφυλιστικών ασθενειών που είναι συνδεδεμένες με τη γήρανση, όπως ο καρκίνος, ο καταρράκτης, η μείωση του ανοσοποιητικού συστήματος, δυσλειτουργία του εγκεφάλου και διάφορες παθήσεις καρδιαγγειακής φύσεως.

Οι σπόροι Chia δεν περιέχουν χοληστερόλη!

Σαν πλήρης πηγή πρωτεϊνών, το Chia, παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα σε μια εύπεπτη μορφή κι έτσι απορροφάται εύκολα από τον οργανισμό. Αυτή η άμεση αφομοίωση το καθιστά πολύ αποτελεσματικό, όταν πρόκειται για την ανάπτυξη των ιστών, και ιδίως κατά την περίοδο της ανάπτυξης των παιδιών και κατά την εφηβεία. Ενδείκνυται επίσης κατά την ανάπτυξη και ανάπλαση των ιστών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και κατά τον θηλασμό Συνίσταται επίσης στους αθλητές (και όχι μόνο!), καθώς αυξάνουν την αντοχή, κρατούν το σώμα ενυδατωμένο και τους ηλεκτρολύτες σε ισορροπία.

Όπως και το λινάρι, οι σπόροι Chia είναι ιδιαίτερα υδρόφιλοι, απορροφούν το νερό και δημιουργούν ζελέ. Ένα από τα θαυμάσια χαρακτηριστικά των σπόρων Chia είναι η υδρόφιλη ιδιότητά του, διότι μπορεί να απορροφήσει πάνω από 12 φορές το βάρος του σε νερό, με ταχύτατους ρυθμούς -σε λιγότερο από 10 λεπτά.

Οι σπόροι Chia περιέχουν:

5 φορές περισσότερο ασβέστιο από το γάλα, καθώς και βόριο, ιχνοστοιχείο που βοηθά τη μεταφορά του ασβεστίου προς τα οστά,
3 φορές περισσότερα αντιοξειδωτικά από τις ποικιλίες των μούρων,
8 φορές περισσότερα Ω3 λιπαρά οξέα από το σολομό,
2 φορές περισσότερες φυτικές ίνες από τα δημητριακά πρωινού (bran flakes),
9 φορές περισσότερο φώσφορο από το πλήρες γάλα,
2 φορές περισσότερες πρωτεΐνες από οποιοδήποτε άλλο καρπό ή σπόρο,
3 φορές περισσότερο σίδηρο από το σπανάκι,
15 φορές περισσότερο μαγνήσιο από το μπρόκολο,
100 γρ. σπόρων chia, αντιστοιχούν με τη βιταμίνη C που περιέχεται σε 7 πορτοκάλια!

(Σ.σ. οι παραπάνω συγκρίσεις αφορούν τρόφιμα/100γρ. ωμού προϊόντος)

Οι σπόροι Chia δεν περιέχουν γλουτένη, οπότε είναι ιδανικοί για κατανάλωση από όσους έχουν δυσανεξία στο συγκεκριμένο συστατικό και ίσως αποτελέσουν μία ακόμα λύση για την παρασκευή αρτοσκευασμάτων χωρίς γλουτένη. Χάρη στις φυτικές ίνες που περιέχουν συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και διαφόρων ενοχλήσεων του γαστρεντερικού συστήματος (όπως: βραδεία πέψη, δημιουργία αερίων, διαταραχές στομάχου) και την καλή λειτουργία του εντέρου, ενώ παίζουν σημαντικό ρόλο και στην εξισορρόπηση του σακχάρου και μπορούν να καταναλωθούν άφοβα από άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη.

Επίσης, βοηθούν στην αντιμετώπιση της υψηλής αρτηριακής πίεσης, σε καρδιαγγειακές ασθένειες και στην οστεοπόρωση, και μπορούν να καταναλωθούν άφοβα από όλες τις ηλικίες και κατηγορίες καταναλωτών.

Φυσικά, έχουν και την διαιτητική πλευρά τους, εφόσον μπορούμε να τους προσθέσουμε στο φαγητό και, χωρίς να αλλάξουν τη γεύση του, να προκαλέσουν αίσθημα πληρότητας, αφού πετυχαίνουν την αργή αποδέσμευση των υδατανθράκων. Οι σπόροι μπορούν να προστεθούν σε χυμούς, νερό αλλά και σε κάθε τρόφιμο χωρίς να αλλάξει την γεύση του επειδή είναι σχεδόν άγευστοι.

Ο καλύτερος τρόπος όμως για την λήψη των σπόρων είναι με νερό ώστε να μην απορροφήσει τα υπάρχοντα υγρά του σώματος.

Τέλος, η μεγάλη περιεκτικότητά τους σε καλά λιπαρά οξέα τα καθιστά ικανά να αντικαταστήσουν το βούτυρο ή τα αβγά σε συνταγές όπως το κέικ, τα μπισκότα ή άλλα γλυκά και φαγητά που απαιτούν τα παραπάνω υλικά.

Μία κουταλιά της σούπας αποδίδει μόνο 60 θερμίδες!

Οι σπόροι Chia μπορούν εύκολα να αποθηκευτούν στεγνοί για 4-5 χρόνια χωρίς αλλοιώσεις στη γεύση, την οσμή ή τη θρεπτική αξία.

IMG_20141014_104159

Εfkarpon Thanasoulis

Κοινωνικά δίκτυα.
-Φαίνεται ότι χρησιμοποιείτε το Δίκτυό μας για την εκπροσώπηση οργανισμού, επιχείρησης, επωνυμίας ή δημόσιου προσώπου.-
Είναι ακριβώς ό τι είδα προσπαθώντας να κάνω κάτι που μου είχε γίνει πλέον συνήθεια.Ίσως δεν είχα διαβάσει προσεκτικά τους κανόνες αυτού του παιχνιδιού. Αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι που μπαίνουμε σ αυτό το παιχνίδι λειτουργούμε πιο πολύ με την κρίση και δεν διαβάζουμε κανόνες.
Το έγκλημά μου: κοινοποιούσα εκτός των άλλων και διάφορα κείμενα ή φωτογραφίες απο το Blog. Κάτι που το έκαναν οι περισσότεροι. Διαφημιστικό υλικό καταστήματος. Δυστυχώς δεν ξέρω αν ακόμη το κάνουν. Κάτι που γινόταν χρόνια τώρα και ποτέ δεν είδα έστω μια ειδοποίηση. Συνήθως πάντοτε πριν απο μια απόφαση υπάρχει μια έστω ειδοποίηση. Δεν θα είχα κανένα δικαίωμα να μιλήσω αν γινοταν αυτό. Δεν με ενόχλησε αν έχασα ένα μέσον προβολής (όταν σου προσφέρεται κάτι πρέπει να βαδίζεις με τους κανόνες πάντοτε) γιατί δεν ήταν αυτός ο λόγος ύπαρξής μου μέσα σε εκείνη τη μικρή εικονική κοινωνία. Μου άρεσε να εκφράζομαι και να διαβάζω τις σκέψεις κάποιων φίλων ή και μερικές (ελάχιστες) να μιλάω με κάποιους.
Και δυστυχώς χωρίς καμία προειδοποίηση έχασα όλα τα κείμενα που δεν είχα φροντίσει να αποθηκεύσω. Γιατί πλέον προτείνει να ανοιχτεί σελίδα όπου θα είναι ελέυθερες αυτές οι ενέργειες αλλά δεν θα υπάρχει πλέον τίποτε απο το παλιό υλικό.
Και τόσα χρόνια μέσα σε εκείνη την κοινωνία είδα σελίδες που δεν είχαν κανένα λόγο ύπαρξης. Σελίδες υπέρ της κακοποίησης των ζώων απο ανθρώπους χειρότερους απο τα πιο άγρια ζώα. Σκυλάκι να το έχουν φωτογραφία μέσα σε σάντουϊτς, με την υποσημίωση -αυτό τους αξίζει- ή κάτι παρόμοιο και όταν άλλοι χρήστες παραπονέθηκαν τον λόγο ύπαρξης τέτοιων σελίδων και ζήτησαν να κλείσει η σελίδα η απάντηση ήταν Δεν μπορούμε γιατί δεν παραβαίνει τους κανόνες.
Ποτέ δεν αγάπησα κοινωνίες που βασίζονται σε τέτοιους κανόνες.
Και εκτός απο αυτά συμπληρώνοντας τη φόρμα για να μετατραπεί η παλιά μορφή σε σελίδα πλέον δεν το δέχεται ούτε αυτό.
Οι κανόνες…………..

kl

Καλλιεργώ κεχρί

Προετοιμασία εδάφους
Καλλιέργεια κεχριού.

Λόγω του μικρού μεγέθους των σπόρων του κεχριού, η σποροκλίνη θα πρέπει να είναι επαρκώς λειοτριβημένη. Έτσι η επιφανειακή κατεργασία θα συνίσταται σε περισσότερες επεμβάσεις φρέζας, δισκοφόρων εργαλείων, οδοντωτής σβάρνας ή καλλιεργητή. Γενικά η προετοιμασία του εδάφους είναι ανάλογη με την προετοιμασία εδάφους του αραβοσίτου ή του σόργου, αλλά διαφέρει στην τελική (επιφανειακή) κατεργασία η οποία είναι περισσότερο δραστική.
Σπορά

Ως φυτά των θερμών κλιμάτων τα είδη του κεχριού σπείρονται την άνοιξη ή το καλοκαίρι ως επίσπορα. Οι ανοιξιάτικες σπορές θα πρέπει να καθυστερούν χρονικά κατά 1-2 εβδομάδες συγκριτικά με τη σπορά του αραβοσίτου λόγω των μεγαλύτερων θερμικών απαιτήσεων των σπόρων του κεχριού για βλάστηση. Οι καλοκαιρινές σπορές δε θα πρέπει να καθυστερούν μετά τα μέσα Ιουλίου. Ο μικρός βιολογικός κύκλος των φυτών επιτρέπει και σπορές στο χρονικό διάστημα από μέσα Απριλίου μέχρι μέσα Ιουλίου, επειδή δεν υπάρχει υπό ελληνικές συνθήκες χρονική πίεση για έγκαιρη ολοκλήρωση του βιολογικού κύκλου.

Η σπορά του κεχριού[1] γίνεται με σπαρτικές μηχανές μικρών σιτηρών σε αποστάσεις 15-30cm. Για το μαργαριτώδες κεχρί οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες λόγω της μεγαλύτερης ανάπτυξής του: στις ξηρές περιοχές της Αφρικής κια των Ινδιών οι συνηθισμένες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών είναι 75-100cm. Το βάθος σποράς είναι 1-2cm.
Άρδευση

Τα είδη του κεχριού καλλιεργούνται στις ξηρότερες περιοχές της γης, αφού -λόγω του μικρού τους βιολογικού κύκλου- έχουν μικρές συνολικές απαιτήσεις σε νερό. Επιπλέον, ορισμένα είδη όπως το μαργαριτώδες κεχρί είναι προικισμένα και με χαρακτηριστική αντοχής στην ξηρασία. Εν τούτοις, η επάρκεια εδαφικού νερού σε κρίσιμα στάδια ανάπτυξης βελτιώνει σημαντικά τις τελικές αποδόσεις.

Από πειράματα στο μαργαριτώδες κεχρί προέκυψε ότι έλλειψη νερού στα πρώτα στάδια βλαστητικής ανάπτυξης ελάχιστα επηρεάζει τις τελικές αποδόσεις επειδή καθυστερεί η άνθηση και αυξάνεται η αναλογία των γόνιμων αδελφιών. Έλλειψη νερού κατά τη φάση διαφοροποίησης της ταξιανθίας ασκεί επίσης ελάχιστη επίδραση στις τελικές αποδόσεις, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στα άλλα σιτηρά, επειδή η μειωμένη παραγωγή του κεντρικού στελέχους αντισταθμίζεται από αυξημένη παραγωγή των αδελφιών. Αντίθετα τις περισσότερο αρνητικές είχε η όψιμη έλλειψη νερού, μετά την άνθηση και κατά το γέμισμα των καρπών, αφού οι αποδόσεις μειώνονταν περισσότερο από το μισό συγκριτικά με καλλιέργειες αρδευόμενες τακτικά. Κατά συνέπεια, είναι σημαντική η διασφάλιση επαρκούς νερού με άρδευση κατά τα τελευταία στάδια ανάπτυξης όταν δεν αναμένονται βροχοπτώσεις και το έδαφος είναι ξηρό.

Οι υψηλότερες αποδόσεις για όλα τα εξεταζόμενα είδη επιτυγχάνονται όταν διασφαλίζεται συνολικό ύψος νερού 200-500mm ομοιόμορφα κατανεμημένο στην καλλιεργητική περίοδο.
Λίπανση
Καλλιέργεια κεχριού.

Από μία συγκριτική μελέτη στα πέντε είδη κεχριού, προέκυψε ότι οι απορροφούμενες ποσότητες αζώτου κυμαίνονταν μεταξύ 7,2 (κοινό κεχρί) και 24,3 kg/στρ. (μαργαριτώδες κεχρί).

Στον πιο κάτω πίνακα φαίνεται επίσης η κατανομή του αζώτου μεταξύ βλαστητικών και αναπαραγωγικών οργάνων.
Συνολικές ποσότητες απορροφηθέντος αζώτου (kg/στρ.) σε πέντε είδη κεχριού 13 εβδομάδες μετά τη σπορά
N (Kg/στρ.)
Είδος Βλαστ. όργανα Ταξιανθίες Σύνολο
Κοινό 4,7 2,5 7,2
Ιταλικό 6,4 6,2 12,6
Μαργαριτώδες 16,1 8,2 24,3
Ιαπωνικό 12,1 3,4 15,5
Δακτυλοειδές 22,8 22,8

Τα δεδομένα του πιο πάνω πίνακα για το κοινό κεχρί είναι πολύ μικρότερα από εκείνα που προκύπτουν από μία άλλη εργασία στο Colorado των Η.Π.Α., όπου το συνολικό ποσό αζώτου που συσσωρεύθηκε στα φυτά κατά την ωρίμανση έφθασε τα 32kg/στρ. Τα αντίστοιχα ποσά ήταν για τον φωσφόρο 3kg/στρ., το κάλι 37kg/στρ., το ασβέστιο 5kg/στρ., το μαγνήσιο 8,5kg/στρ., το θείο 4kg/στρ. και τον σίδηρο 0,23kg/στρ. Από τις πορείες συσσώρευσης των τριών κύριων μακροστοιχείων προκύπτει ότι οι υψηλότεροι ρυθμοί απορρόφησης εντοπίζονται μεταξύ άνθησης και φυσιολογικής ωρίμανσης.

Για το άζωτο και το φωσφόρο διαπιστώθηκε ότι υπάρχει σημαντική εσωτερική διακίνηση κυρίως από τα φύλλα προς τις αναπτυσσόμενες καρποταξίες, παράλληλα προς την απορρόφηση από το έδαφος μέσω των ριζών. Για το κάλι μόνο το 25% εντοπίσθηκε στις καρποταξίες (σε αντίθεση με το 73% του αζώτου και το 91% του φωσφόρου), ενώ το μέγιστο ποσοστό βρισκόταν στα στελέχη. Δεν υπήρχε ένδειξη για εσωτερική διακίνηση καλίου προς τις καρποταξίες.

Παρά το γεγονός ότι τα είδη του κεχριού αποδίδουν σε εδάφη χαμηλής γονιμότητας καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο φυτό, η προσθήκη λιπασμάτων αυξάνει σημαντικά τις τελικές αποδόσεις. Εφαρμογή αζωτούχου λιπάσματος σε δόσεις 7,5 και 15kg/στρ. αύξησε σημαντικά (κατά 40-50%) τις αποδόσεις σε βιομάζα ιταλικού και μαργαριτώδους κεχριού συγκριτικά με μη λιπανθέντα αγροτεμάχια στο Tennessee των Η.Π.Α. Ανάλογα αποτελέσματα έχουν αναφερθεί για το μαργαριτώδες κεχρί σε περιοχές της Αφρικής. Εν τούτοις το κεχρί αντιδρά λιγότερο θεαματικά στη λίπανση συγκριτικά με τον αραβόσιτο και το σόργο. Οι συνιστώμενες δόσεις σε εδάφη μέτριας έως χαμηλής γονιμότητας κυμαίνονται μεταξύ 10-15kg/στρ. αζώτου, 3-8kg/στρ. P2O5 και 5-10kg/στρ. K2O. Απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα της λίπανσης είναι η διασφάλιση ικανοποιητικής εδαφικής υγρασίας.
Καταπολέμηση ζιζανίων

Η καταπολέμηση των ζιζανίων σε μια καλλιέργεια κεχριού γίνεται σχεδόν αποκλειστικά με σκαλίσματα στις χώρες της Αφρικής και της Ασίας, όπου συνήθως πλεονάζει εργατικό δυναμικό. Τα σκαλίσματα διευκολύνονται από τις μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών που είναι συνηθισμένες στις περιοχές αυτές.

Έμμεσο τρόπο καταπολέμησης συνιστούν οι πυκνές σπορές οι οποίες άρχισαν να εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια.

Χημική καταπολέμηση των ζιζανίων στο κεχρί εφαρμόζεται περιστασιακά όπου το κόστος εργασίας για σκαλίσματα είναι υψηλό, όπου δεν επαρκούν τα εργατικά χέρια και όπου υπάρχει δυνατότητα αντιμετώπισης του κόστους αγοράς και εφαρμογής ζιζανιοκτόνων. Από τα διάφορα προφυτρωτικά ζιζανιοκτόνα μπορούν να εφαρμοσθούν η Atrazine και τα Metolachlor ή Propachlore. Μεταφυτρωτικά μπορούν να εφαρμοσθούν τα Bentazone, Bromoxynil, Chlopylarid, Fluroxypyr καθώς και το MCPA μετά το στάδιο του αδελφώματος και πριν τη διαφοροποίηση της ταξιανθίας.
Συγκομιδή

Κοινό χαρακτηριστικό όλων σχεδόν των ειδών κεχριού είναι η ανομοιομορφία στην ωρίμανση, τόσο σε επίπεδο καρποταξίας όσο και σε επίπεδο φυτού. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο σε μία καρποταξία, ιδιαίτερα στο κοινό κεχρί να έχουν ωριμάσει πλήρως οι καρποί της κορυφής και να είναι ανώριμοι οι καρποί της βάσης. Η ανομοιομορφία αυτή πολλαπλασιάζεται από τη χρονική διασπορά ωρίμανσης των καρποταξιών στα διάφορα αδέλφια. Αποτέλεσμα αυτού του φαινομένου είναι οι μεγάλες απώλειες καρπών με τίναγμα αν καθυστερήσει, έστω και λίγο, η συγκομιδή. Έτσι, η συγκομιδή γίνεται όταν είναι ώριμο το ανώτερο μισό της καρποταξίας. Στην φάση αυτή, είναι πιθανό τα στελέχη και οι άξονες των καρποταξιών να είναι ακόμη πράσινοι (στο δακτυλοειδές κεχρί μάλιστα υπάρχουν και αρκετά πράσινα φύλλα).

Η ανομοιομορφία ωρίμανσης αποκλείει τον θεραλωνισμό. Συνιστάται επομένως θερισμός των φυτών και φυσική ξήρανσή τους στην επιφάνεια του αγρού ή σε δεμάτια για ορισμένο χρονικό διάστημα. Θα ακολουθήσει ο αλωνισμός είτε με πέρασμα θεραλωνιστικής με ειδικό εξάρτημα συλλογής των κομμένων φυτών είτε με αυτόνομες αλωνιστικές μηχανές. Χειρωνακτική συγκομιδή με διάφορους τρόπους αλωνισμού είναι ακόμα και σήμερα συνηθισμένη σε χώρες της Αφρικής και της Ασίας.

Είναι προφανές ότι οι αποδόσεις σε καρπό κυμαίνονται σε μεγάλο εύρος τιμών ανάλογα με το περιβάλλον και την καλλιεργητική πρακτική (ξηρικές-αρδευόμενες, λιπαινόμενες ή μη καλλιέργειες). Σύμφωνα με διάφορες πηγές, οι αποδόσεις του κοινού κεχριού κυμαίνονται μεταξύ 160-350kg/στρ., του ιαπωνικού μεταξύ 110-290kg/στρ., του ιταλικού μεταξύ 280-600kg/στρ., του μαργαριτώδους μεταξύ 150-450kg/στρ. και του δακτυλοειδούς μεταξύ 140-500kg/στρ.

agr

Σεπτέμβρης-Σύκα

Τι μας προσφέρουν: Τα σύκα που ωριμάζουν τον Αύγουστο είναι τα βασιλικά μαύρα σύκα, τα οποία έχουν πράσινο φλοιό με μοβ ραβδώσεις και κόκκινη γλυκιά σάρκα. Γενικά, ελληνικά σύκα βρίσκουμε συνήθως στην αγορά από τα τέλη Ιουλίου μέχρι και τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για φρούτα εξαιρετικά πλούσια σε ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο, μαγνήσιο και σε βιταμίνες Α, Β και C. Θεωρούνται ιδανικά για την καταπολέμηση της κολίτιδας και της δυσκοιλιότητας, έχουν συνδεθεί με προστασία από τον καρκίνο του παχέος εντέρου και μείωση της χοληστερίνης. Επίσης, λόγω των σακχάρων που περιέχουν είναι πολύ θρεπτικά, αλλά και παχυντικά όταν καταναλώνονται σε μεγάλη ποσότητα.

Τεστ φρεσκάδας: Αν τα σύκα που κόβετε από το δέντρο βγάζουν γάλα, σημαίνει ότι είναι ακόμα άγουρα και είναι προτιμότερο να μην καταναλωθούν.

Στην κουζίνα: Είναι γευστικότατα σκέτα, μπορούν να καταναλωθούν αποξηραμένα, αλλά φτιάχνουν και ωραία μαρμελάδα ή γλυκό του κουταλιού. Ρίξτε τα σε πράσινες σαλάτες για να δώσετε ιδιαίτερη γεύση ή συνδυάστε τα με άλλα υλικά (π.χ. μανιτάρια) στα ζυμαρικά σας.

Στο ψυγείο: Τα σύκα δεν μπορούν να συντηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, γι’ αυτό καλό είναι να τα καταναλώνετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε (ιδανικά μέσα σε 1-2 μέρες).

Tip: Το γάλα που βγάζουν όταν είναι άγουρα θεωρείται ότι συνδέεται με καταπολέμηση της μυρμηγκιάς.

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΣΥΚΟ
H μαρμελάδα σύκο μπορεί να διατηρηθεί για περισσότερο από ένα χρόνο σε κλειστά βάζα στο ντουλάπι, και βέβαια με την προϋπόθεση ότι, εφόσον ανοίξετε κάποιο βάζο, θα πρέπει να το βάλετε στο ψυγείο.
Σκεύη και εργαλεία
•Mία μεγάλη κατσαρόλα
•Aποστειρωμένα βάζα
•Μία κούπα του τσαγιού
•Μία μεγάλη λεκάνη ή μία σουπιέρα

Θα χρειαστέιτε
Yλικά
•1 κιλό ώριμα αυγουστιάτικα σύκα
•600 γρ. ζάχαρη
•1 κούπα νερό
•1 λεμόνι (το χυμό του)
•1 κούπα γλυκόζη
(Για να φτιάξετε περίπου 1½ κιλό μαρμελάδα σύκο)

Tρόπος παρασκευής
•Ξεφλουδίζετε τα σύκα.
•Aναμειγνύετε τη ζάχαρη, τα ξεφλουδισμένα σύκα και το νερό και τα πιέζετε ώστε
να γίνουν ένας ενιαίος πολτός.
•Bάζετε το παραπάνω μείγμα σε μία μεγάλη κατσαρόλα και το βράζετε σε δυνατή φωτιά για περίπου 20 λεπτά, ανακατεύοντας συνέχεια. Mόλις αρχίσει το μείγμα να πήζει, ρίχνετε τη γλυκόζη και το χυμό του λεμονιού.
•Tέλος, βάζετε τη μαρμελάδα όπως είναι ζεστή στα βάζα, τα κλείνετε και τα γυρνάτε ανάποδα για περίπου 5 λεπτά, ώστε να φύγει ο αέρας (πράγμα απαραίτητο, αφού η μαρμελάδα αυτή δεν έχει συντηρητικά), και μετά ξαναγυρνάτε τα βάζα κανονικά.

syka